ارزیابی اثرات حکمروایی خوب بر کاهش آسیبپذیری شیوع کووید ۱۹ در روستاهای مرزی سیستان
نویسندگان
1 گروه جغرافیا، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
2 گروه جغرافیا، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
3 گروه جغرافیا، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
4 گروه جغرافیا، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
doi
10.22126/ges.2024.10781.2761چکیده
با گسترش ویروس کرونا به روستاها، مناطق روستایی ایران باتوجهبه ویژگیهای جمعیتشناختی (سهم بیشتری از جمعیت مسن) و ویژگیهای جغرافیایی (فاصله بیشتر تا دسترسی به مراکز مراقبتهای بهداشتی)، همراه با کمبود امکانات بهداشتی در واکنش به همهگیری کرونا بیشتر درگیر این ویروس شدند و زندگی جوامع روستایی را مختل کرد. از طرفی حکمروایی روستایی همانا به اجرا در آوردن تصمیمات و سیاستهای توسعه روستایی، هم سو با منافع مردم روستایی میباشد که درعینحال با منافع ملی، منطقهای و محلی نیز سازگار است، و بهعنوان عنصر کلیدی برای موفقیت جوامع روستایی و مقابله با مخاطرات روستایی شناخته شده است. ازاینرو، یکی از مهمترین مخاطرات در سالهای اخیر که روستاییان با آن مواجه بودند، همهگیری بیماری واگیردار (کووید 19)، بود. در این راستا، پژوهش حاضر باهدف بررسی اثرات حکمروایی خوب بر کاهش آسیبپذیری شیوع کرونا در روستاهای مرزی سیستان انجام شده است و ازاینرو، از لحاظ هدف کاربردی و بر اساس ماهیت توصیفی – تحلیلی و بر اساس روش کمی است. روش گردآوری اطلاعات بهصورت کتابخانهای و پرسشنامهای بوده، و بهمنظور تجزیهوتحلیل اطلاعات از تحلیلهای عاملی درجه دوم و آزمون T استفاده شد و برای تعیین حجم نمونه روستاییان از فرمول کوکران استفاده شد که در نهایت تعداد ۳۶۳ خانوار تعیین شدند. نتایج تحقیق نشان داد، شاخصهای پاسخگویی، اجماع و شفافیت دارای تأثیر معنیدار بر کاهش آسیبپذیری شیوع کووید 19 بر روستاهای مرزی سیستان داشتند که به ترتیب مؤلفههای پاسخگویی با ضریب بتا 39/0 در سطح معناداری 001/0، مؤلفه اجماع با مقدار بتای 36/0، شفافیت با ضریب بتای 30/0، در سطح معنیداری کمتر از 05/0، دارای تأثیرات مستقیم و معنیدار بر کاهش آسیبپذیری کووید 19 بر روستاهای مرزی سیستان داشتند.