طراحی و آزمون مدل مهاجرت ورزشی در ایران
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی تهران
2 دانشگاه آزاد اسلامی
3
doi
10.22089/smrj.2023.11452.3502چکیده
هدف این پژوهش، طراحی و آزمون مدل مهاجرت ورزشی در ایران بود. روش تحقیق از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل افراد صاحبنظر در زمینه مهاجرت ورزشی (علمی، اجرایی مدیران، مربیان) بود. نمونه آماری به تعداد قابلکفایت برای مدلسازی در نرمافزار SmartPLS برآورد و با روش قضاوتی نمونهگیری انتخاب شد (178 نفر). ابزار پژوهش پرسشنامه مستخرج از مرحله کیفی نظاممند بود. برای روایی ابزار از نظر متخصصان (روایی محتوایی) و شاخصهای برازش مدل (پایایی و روایی سازه) استفاده شد. نتایج مدلسازی نشان داد که دافعههای کشور مبدأ ( با ضریب 22/0،) جاذبههای کشور مقصد (39/0)، شبکه رسانهای محیطی (65/0) و تجارب پیشین مهاجرت (35/0) اثر معناداری بر زمینه فردی مهاجرت دارند. زمینه فردی مهاجرت (60/0)، چارچوب سازمانی موجود (55/0) و خدمات مهاجرتی محیطی (35/0) اثر معناداری بر گرایش به مهاجرت ورزشی دارند. گرایش به مهاجرت ورزشی بر پیامدهای مهاجرت ورزشی برای کشورها (65/0) و بر پیامدها برای مهاجران (90/0) اثر معناداری دارد. براساس نتایج میتوان گفت که مهاجرت ورزشی برآیند عوامل اثرگذار سوقدهنده و بازدارنده است که براساس زمینه محیطی، گرایش فردی به مهاجرت را شکل میدهند که میتواند نتایج مختلف مثبت و منفی برای کشورهای مبدأ و مقصد داشته باشد.