ارائه مدل ساختاری پیش‌بینی رفتارهای‌خرابکارانه در ‌مدرسه بر‌اساس جهت‌گیری انگیزشی معلمان و والدین با نقش میانجی جهت‌گیری‌مثبت نسبت به مدرسه در‌ دانش‌آموزان

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی

2 گروه روانشناسی تربیتی دانشگاه باختر ایلام

3 گروه روانشناسی تربیتی دانشگاه باختر ایلام

doi
10.22111/jeps.2025.46548.5496
چکیده

پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل‌ساختاری پیش‌بینی رفتارهای‌خرابکارانه دانش‌آموزان در‌ مدرسه بر‌ اساس جهت‌گیری‌انگیزشی معلمان و والدین با نقش میانجی جهت‌گیری‌مثبت نسبت‌ به مدرسه انجام گرفت. روش‌ تحقیق پژوهش، توصیفی-همبستگی از نوع مدل‌یابی معادلات‌ساختاری بود. جامعه‌آماری را ‌کلیه دانش‌آموزان پسر دوره‌دوم متوسطه شهر ایلام در‌ سال تحصیلی 1401-1400 (3521 نفر) تشکیل دادند. نمونه‌ پژوهش 384 نفر از این دانش‌آموزان است که بر ‌اساس جدول کرجسی و مورگان، به ‌شیوه تصادفی‌ خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از‌ پرسشنامه‌های رفتارخرابکارانه علیوردی‌نیا و همکاران (1392)، ادراک والدین گرولنیک و همکاران (1997)، جو یادگیری بلاک و دسی (1996) و جهت‌گیری ‌مثبت نسبت به مدرسه ابوالمعالی‌الحسینی و احمدی (1396) استفاده شد. ‌داده‌ها با استفاده از ضریب‌همبستگی پیرسون و مدلیابی معادلات‌ ساختاری تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مدل‌ پژوهش از برازش‌ مطلوبی برخوردار است و جهت‌گیری‌انگیزشی معلمان و والدین به‌طور ‌مستقیم و نیز با‌ میانجی‌گری جهت‌گیری‌‌مثبت نسبت ‌به مدرسه بر رفتارهای‌خرابکارانه دانش‌آموزان تاثیرگذار و قابل پیش‌بینی است. لذا نتیجه‌گیری می‌شود در نظام‌ تربیتی‌خانواده و مدرسه،‌ به ‌نگرش‌ها و باورهای‌ والدین و معلمان به‌ مدرسه به‌عنوان افراد تأثیرگذار توجه ‌بیشتری گردد تا زمینه جهت‌گیری‌مثبت نسبت‌ به مدرسه در دانش‌آموزان و به تبع آن کاهش‌ رفتارهای‌خرابکارانه فراهم‌گردد.