تاثیر کیفیت زندگی کاری معلمان مقطع ابتدایی بر خود کارآمدی با میانجیگری جو سازمانی

نویسندگان

1 دانشیار، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.

2 آموزش و پرورش

doi
10.22111/jeps.2025.50223.5860
چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر کیفیت زندگی کاری بر خود کارآمدی معلمان مقطع ابتدایی با نقش میانجی جو سازمانی بود. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر روش پژوهش، همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش کلیه معلمان ابتدایی شهر ایرانشهر بوده و حجم نمونه به استناد جدول تعیین حجم نمونه سینگ و ماسوکو برابر با 367 نفر (202 مرد و 165 زن ) برآورد شد. از شیوه‌ی نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای و نمونه‌گیری در دسترس استفاده شد. برای گردآوری داده ها از سه پرسشنامه کیفیت زندگی کاری میرکمالی و نارنجی (1387)؛ پرسشنامه خود کارآمدی معلمان تیچانن-موران و وولفولک-هوی (2001) و پرسشنامه جو سازمانی هالپین و کرافت (2000) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آماره‌های توصیفی همچون محاسبه فراوانی‌ها، درصد، میانگین، انحراف معیار و آماره‌های استنباطی همچون آزمون ضریب همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری با بهره‌گیری از نرم‌افزارهای SPSS27 و PLS استفاده شد. یافته‌ها بر اساس آزمون آماره t برابر با 92/6 و ضریب مسیر برابر با 60/0 بیانگر آن است که کیفیت زندگی کاری بر خود کارآمدی معلمان با میانجیگری جو سازمانی تأثیر مثبت دارد. در این راستا نتایج آزمون سوبل برابر با 33/12 نشان داد که میزان تأثیر کیفیت زندگی کاری بر خود کارآمدی معلمان با میانجیگری جو سازمانی افزایش می‌یابد. می‌توان نتیجه گرفت که سازمان‌های آموزشی باید نسبت به ارتقاء کیفیت زندگی کاری معلمان حساس بوده و جو سازمانی مناسبی ایجاد کرده و دستگاه‌های مربوطه را که در خدمت توسعه حرفه‌ای معلمان و ارتقای اثربخشی تدریس باشد، بهبود بخشند.