واکاوی حضانت در مذاهب خمسه
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی ایران
2 دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
doi
چکیده
حضانت به معنای حفظ و پرورش دادن و مراقبت کردن و تنظیم روابط طفل با دنیای خارج است. با توجه به اینکه در کتب فقهی و حقوقی، مطالبی به صورت پراکنده در مورد حضانت بیان شده است و تدوین و جمعآوری مطالب مربوط به حضانت و مبانی فقهی آن ضروری به نظر میرسد، برهمین اساس برآن هستیم که هم به بیان مفهوم حضانت در مذاهب خمسه و صاحبان حق حضانت، ادله، احکام، شرایط، موانع و آثار عقد نکاح درخصوص شرط حضانت و همچنین حدود تأثیر اراده زن و شوهر در جهت تعیین یا تغییر احکام مربوط به حضانت بپردازیم. هدف از انجام این تحقیق واکاوی حضانت در مذاهب خمسه است و به روش توصیفی و تحلیلی نگارش یافته و یافتههای پژوهشی حاکی از آن دارد که تراضی مربوط به حضانت ازکودک، از قواعد عمومی قراردادها تبعیت میکند و بر طبق این قواعد، اصل بر لزوم قراردادها است. لذا از آنجایی که خلاف این اصل در مورد تراضی مربوط به حضانت ازکودک مشاهده نمیشود، در نتیجه، باید این تراضی را قراردادی لازم دانست. اما استثنائی که برلازم بودن این تراضی وارد است و موجب از بین رفتن توافق میشود، فوت حاضن و کودک است. درمورد اعتبار تراضی مربوط به حضانت نیز باید گفت که صرفاً ارادۀ پدر و مادر دخالت ندارند، بلکه معیار اصلی در این امر، رعایت مصلحت طفل است، به طورکلی حضانت با رسیدن فرزند به بلوغ و رشد پایان می پذیرد و شرط بلوغ را پایان حضانت میدانند و درمورد رشد سخنی بیان نکرده اند.