فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

قراردادهای جدید نفتی ایران که موسوم به IPC می‌باشد، مدل جدیدی از قرارداد برای ترمیم روابط با جهان صنعتی است که کلیه عملیات نفتی از اکتشاف و حفاری گرفته تا توسعه و بهره‌برداری و ازدیاد برداشت را شامل می‌شود درواقع هدف از پژوهش حاضر مطالعه‌ای بر این نوع قراردادها برای اجرای پروژه‌های بالادستی در صنعت نفت و گاز کشور از منظر  قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران است که به روش توصیفی- تحلیلی به نگارش درآمده و یافته‌های پژوهش حاکی از آن است که اصول بهره‌برداری از منابع نفتی اعم از نفی سلطه اقتصادی بیگانه و استقلال اقتصادی و رعایت مصالح عامه و منافع عمومی در مفاد شرایط عمومی مصوب رعایت گردیده و عدم مغایرت این نوع قرارداد با اصول و احکام قانون اساسی آشکار است و شاخص‌های تأمین مالی خارجی، تولید صیانتی، انتقال فناوری و حداکثر استفاده از ظرفیت‌های داخلی با ابتکار مدت دار کردن دوره قرارداد و وابسته نمودن حق الزحمه پیمانکار به میزان تولید از میدان یا مخزن، بدون انتقال حق حاکمیت و مالکیت شرکت ملی نفت به عنوان متصدی بر منابع نفت و گاز در مقایسه با قراردادهای بیع متقابل دارای برتری می‌باشد.