بررسی تاثیر دینداری بر میزان شکوفایی استعدادها و نقش آفرینی زنان در توسعه پایدار شهری
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی شیراز
2 دانشگاه علوم پزشکی تهران
3 دانشگاه علوم پزشکی تهران
4
doi
چکیده
هدف اساسی این پژوهش بررسی تاثیر دینداری بر میزان شکوفایی استعدادها و نقشآفرینی زنان در توسعه پایدار شهری است. چارچوب نظری پژوهش حاضر، تلفیقی از نظریههای دورکیم، برگر، مازلو و نظریه ظرفیت اجتماعی است. این تحقیق به صورت پیمایشی و با ابزار پرسشنامه محقق ساخته بر اساس طرح نمونهگیری مدون در بین زنان بالای 20 سال اراکی انجام یافته است. در نمونهگیری از روش خوشهای و طبقهبندی نامتناسب استفاده شد و حجم نمونه 392 نفر بود. نتایج نشان میدهد «دینداری» با ضریب رگرسیونی 0.24 بر «نقشآفرینی زنان در توسعه شهری» و با ضریب رگرسیونی0.27 بر استعدادهای توسعه شهری اثر معنیداری دارد. بر اساس نتایج به دست آمده، دو متغیر پژوهش حدود 30 درصد واریانس متغیر «نقشآفرینی زنان در توسعه شهری» را تبیین میکنند. نتایج پژوهش مویدی است بر اینکه تقویت دینداری میتواند به باروری بهتر و بیشتر استعدادهای زنان در توسعه شهری منتهی شود و نقش آنان را در این امور ارتقا دهد که از ثمرات این مشارکت، هم خود زنان، هم خانواده و هم جامعه بهره مند خواهند شد.