فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: این پژوهش با هدف مدل­یابی سازگاری تحصیلی براساس خودتفسیری با نقش میانجی هیجانات پیشرفت در دانشجویان انجام شد. روش­شناسی: جامعه آماری شامل دانشجویان دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه سیستان و بلوچستان در سال تحصیلی 1404-1403 به تعداد 734 نفر که براساس جدول مورگان تعداد 256 نفر دانشجو (179 نفر دختر و 77 نفر پسر) به صورت طبقه­ای برحسب جنسیت انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه سازگاری تحصیلی بیکر و سریاک(1984)، پرسشنامه هیجانات پیشرفت پکران و همکاران(2002) و پرسشنامه خودتفسیری هاردین و همکاران(2004) بود. برای تحلیل آماری داده­ها از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل میسر که از نرم افزارSPSS-27  و نرم افزار Lisrel-10 استفاده شد.یافته­ها: نتایج نشان داد بین خودتفسیری و سازگاری تحصیلی و هیجانات پیشرفت در دانشجویان رابطه مستقیم و معناداری وجود داشت. همچنین بین هیجانات پیشرفت و سازگاری تحصیلی دانشجویان رابطه مستقیم و معناداری مشاهده شد. نتایج نیز بیانگر این بود که بین خودتفسیری و سازگاری تحصیلی دانشجویان با نقش میانجی هیجانات پیشرفت رابطه غیرمستقیم و معناداری وجود دارد (01/0P<).نتیجه­گیری: بنابراین خودتفسیری یا نوع نگرش فرد به خود و رابطه‌اش با دیگران، کیفیت هیجاناتی را که در موقعیت‌های تحصیلی تجربه می‌کند، شکل می‌دهد و این هیجانات هستند که در نهایت سطح سازگاری تحصیلی وی را تعیین می‌کنند.