شرط تمامیت متن قرارداد و تحلیل فقهی با توجه به مبانی مشروعیت شرط بنائی و شرط ضمنی
نویسندگان
1 دانشگاه یزد
2
3 دانشگاه بوعلی سینا
doi
چکیده
شرط تمامیت متن قرارداد که از آن به شرط انحصار یا شرط ادغام نیز نام برده میشود یکی از شروط موثر در قراردادها است. در مواردی طرفین توافق میکنند که در قرارداد یکپارچه کتبی شرطی گنجانده شود که به موجب آن ادله خارجی و توافقات قبلی و شروط ضمنی متعارض با متن کتبی قابلیت استناد نداشته باشد و این شرط مانع اعمال ادله خارجی و توافقات قبلی حتی بر فرض اثبات میگردد. در واقع طرفین قرارداد با درج این شرط میکوشند که قراردادی یکپارچه و کامل منعقد نمایند. بر خورداری از مزایای درج این شرط در قرارداد مستلزم آن است که انطباق یا عدم انطباق آن با موازین فقهی مورد بررسی قرار گیرد. به جهت ارتباط نزدیک با مفاهیم شرط تبانی و شرط ضمنی که در فقه دارای سابقه میباشد و مورد دقت عمیق واقع گردیده و استفاده از وحدت ملاک مباحث مذکور، استنباط دیدگاه فقها قابل حصول میباشد.
