بررسی تأثیر تمرین هوازی و ماساژ LPG، بر مقاومت به انسولین و نسبت لپتین به آدیپونکتین زنان چاق کم‌تحرک

نویسندگان

1 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران

2 گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه دامغان، دامغان، ایران

3 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران

doi
10.22038/mjms.2022.59525.3481
چکیده

مقدمه: آدیپونکتین و لپتین دو هورمون پپتیدی تنظیم کننده تعادل انرژی هستند. در پژوهش حاضر، نسبت لپتین به آدیپونکتین در کنار شاخص مقاومت به انسولین، یک نشان‌گر مناسب برای اهداف تشخیصی چاقی و دیابت می‌باشد.روش‌ کار: تعداد 60نفر زن چاق کم‌تحرک 35تا45 ساله (شاخص‌توده‌بدن≥30) به چهار گروه کنترل، تمرین، ماساژ، و تمرین+ماساژ تقسیم شدند. تمرین هوازی شامل تمرینات هوازی هشت هفته‌ای، سه روز در هفته بود، با 25دقیقه و 55 درصدضربان-قلب‌بیشینه شروع شد، و در هفته آخر به 40دقیقه و 85 درصدضربان‌قلب‌بیشینه رسید. ماساژ توسط دستگاه LPG به مدت 30دقیقه، 3روز در هفته و 8هفته انجام شد. گروه‌ ترکیبی پس از 30دقیقه ماساژ برنامه تمرین را اجرا کردند. نمونه خونی پیش و 48ساعت پس از مداخله تمرین و ماساژ، و پس از 12 ساعت ناشتایی از سیاهرگ دست چپ گرفته شد. مقادیر لپتین، آدیپونکتین و انسولین، و سطوح گلوکز سنجیده شدند. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها، آزمون آنوا یک طرفه با تست تعقیبی توکی در سطح معناداری 05/0≥p بکار گرفته شد.نتایج: مقادیر گلوکز، انسولین، مقاومت انسولین، درصدچربی، شاخص‌توده‌بدن، لپتین، آدیپونکتین، و لپتین/آدیپونکتین در پس-آزمون گروه تمرین+ماساژ در مقایسه با پس‌آزمون هر سه گروه‌ تغییر معنی‌داری یافت (001/0p=).نتیجه‌گیری: به‌‌نظر می‌رسد که اجرای تمرین هوازی همراه با ماساژ، بر سطوح گلوکز، انسولین، مقاومت به انسولین، لپتین و آدیپونکتین موثرتر از تمرین و ماساژ به تنهایی باشد.