مدلسازی عوامل مؤثر بر تغییرات کاربری اراضی شهری کلانشهر اهواز
نویسندگان
1 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده ادبیات و علومانسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
2 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده ادبیات و علومانسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
3 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده ادبیات و علومانسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22126/ges.2022.7891.2542چکیده
امروزه تغییر کاربری اراضی به چالش بسیار مهم در بسیاری از کشورها تبدیل شده است که همگام با رشد شتابان شهری و تحتتأثیر روند شهرنشینی و نیاز شهروندان به کاربریهای متنوع، تغییر کرده است و روند این تغییرات فرایندی است که منجر به ایجاد درک صحیح از نحـوه تعامـل انسـان و محـیط طبیعی شده است و این مسئله در مناطق حساس شهری از اهمیت بیشتری برخوردار است. در همین راستا هدف پژوهش حاضر بررسی عوامل مؤثر بر تغییرات کاربری اراضی شهری کلانشهر اهواز است. ﺗﺤﻘیﻖ ﺣﺎﺿﺮ از ﻧﻮع کﺎرﺑﺮدی و روش ﺑﺮرﺳی در آن، توصیفی تحلیلی اﺳﺖ. حجم نمونه بر اساس نرمافزار سمپل پاور، 200 نفر برآورد گردیده است. ﺟﻬﺖ تجزیهوتحلیل ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪها از نرمافزارهای مختلف آماری همچون، SPSS 27 و Amos 24 و با روشهای آماری مدلسازی معادلات ساختاری و آزمون T تکنمونهای صورتگرفته است. نتایج این پژوهش باتوجهبه مدل مفهومی آزمون نشان میدهد که رابطه قوی و معنیداری بین چهار عامل سیاسی - حقوقی، کالبدی، اجتماعی - جمعیتی و اقتصادی با تغییر کاربری اراضی مشاهده. شده است (05/0> p) و شاخصهای برازش مدل نیز نشان از برازندگی و تناسب دادهها با مدل مفهومی و در نتیجه تأیید مدل است. همچنین آزمون تی تکنمونهای بهمنظور بررسی میانگینها نشان داد که بالاترین میانگین و در نتیجه بیشترین تأثیر بر تغییر کاربری اراضی به ترتیب مربوط به عامل اقتصادی، عامل کالبدی، عامل اجتماعی - جمعیتی و عامل سیاسی - حقوقی بوده است. بر اساس نتایج میتوان گفت تأثیر عاملهای اقتصادی و کالبدی را زیاد دانست و عاملهای اجتماعی - جمعیتی و سیاسی - حقوقی تأثیر متوسطی بر تغییر کاربری اراضی شهری دارند.