ملاحظات نظری و تجربی طراحی مدل اندازهگیری ترکیبی و انعکاسی
نویسندگان
1
2
doi
10.22089/smrj.2020.8626.2946چکیده
در پژوهش های مدیریت، یک روند رو به رشد به سمت اندازهگیری ترکیبی وجود دارد که در آن شاخص های اندازهگیری به عنوان علت سازه ها در نظر گرفته میشود. اندازهگیری ترکیبی میتواند جایگزین مناسبی برای اندازهگیری انعکاسی، که در آن سازه ها به عنوان علت شاخص های اندازهگیری در نظر گرفته میشود، باشد. استفاده نادرست از مدل های اندازهگیری ترکیبی و انعکاسی، روایی محتوای سازه را تضعیف میکند، روابط ساختاری بین سازه ها را مخدوش میکند و در نهایت سودمندی نظریه ها را برای حوزه عمل کاهش میدهد. بنابراین هدف از این تحقیق شامل: الف) بحث در مورد تمایز بین مدل های اندازهگیری ترکیبی و انعکاسی، ب) توسعه مجموعه ای از معیارهای مفهومی برای تعیین اینکه یک سازه باید به عنوان شاخص های ترکیبی یا انعکاسی مدل سازی شود، ج) توصیه هایی برای ساخت سازه های ترکیبی براساس ریه کورس و سازه های انعکاسی براساس پارادایم چرچیل، میباشد. این مقاله براساس ادبیات تحقیق چارچوبی را ارائه میدهد تا محققان مدل های اندازهگیری ترکیبی و انعکاسی را به درستی طراحی و آزمون نمایند، هرچند که برخی سازه ها ممکن است ذاتا ترکیبی یا انعکاسی باشند.