نقش دلبستگی به والد و همسال در خوشبینی تحصیلی با واسطه گری دشواری در تنظیم هیجان
نویسندگان
1 دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.
2 استادیار دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه یزد, یزد. ایران.
3 کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، گروه علوم تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.
doi
10.22111/jeps.2025.44905.5848چکیده
هدف پژوهش حاضر، نقش دلبستگی به والد و همسال در خوشبینی تحصیلی با واسطهگری دشواری در تنظیم هیجان بود. روش پژوهش همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه پژوهش شامل کلیه دانشآموزان متوسطه دوره دوّم در سال تحصیلی 1403-1402 مدارس شهر اردکان با ۳۵۱۰ نفر بود. به روش نمونه گیری تصادفی ازنوع خوشهای چند مرحلهای، ۳۵۱ دانشآموز به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه دلبستگی به والد و همسال (IPPA) از ارمسدن و گرینبرگ[1] (۱۹۸۷) ، پرسشنامه دشواری در تنظیم هیجان (DERS) از گراتز و روئمر[2] (2004) ، خوشبینی تحصیلی (SAOS) از اسچنن - موران[3] و همکاران (2013) بود. به منظور تحلیل دادهها از نرمافزارهای SPSS26 و AMOS20 استفاده شد و برای تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و روش بوت استراپ استفاده شد. نتیجههای حاصل از مدلیابی معادلات ساختاری نشان دادند دشواری در تنظیم هیجان در رابطه با دلبستگی به والد و خوشبینی تحصیلی با مقدار (12/0 B=؛ 002/0P=) نقش واسطهای، ایفا میکند. همچنین نتایج تحلیل مسیر نشان داد مسیرهای مستقیم دلبستگی به والدین، خوشبینی تحصیلی، دشواری در تنظیم هیجان و نیز مسیرهای مستقیم دلبستگی به همسالان و خوشبینی تحصیلی معنادار شده است. نتایج پژوهش ارتباط معناداری بین دلبستگی به همسالان و دشواری در تنظیم هیجان نشان نداد. براین اساس کسانی که دارای دلبستگی ایمن به والدین هستند، توانایی بیشتری در کنترل هیجان خود دارند و در پی آن نسبت به مسائل تحصیلی خوشبین تر هستند و امکان موفقیت تحصیلی در آنان بالاتر است.