بررسی مزیت نسبی صادرات کالاهای ورزشی ایران

نویسندگان

1 استادیار مدیریت ورزشی مؤسسه آموزش عالی شفق تنکابن

2 استادیار مدیریت ورزشی دانشگاه رازی کرمانشاه

doi
10.22089/smrj.2016.719
چکیده

تعیین مزیت­های رقابتی و میزان رقابت­پذیری محصولات، بنگاه­ها و صنایع موجود در هر کشور گامی اساسی در شناخت وضع موجود و آیندۀ صنعتی و مقدمه­ای برای برنامه­ریزی­های استراتژیک و بلند مدت می­باشد و صنعت ورزش نیز از این قاعده مستثنی نمی­باشد. لذا، تحقیق حاضر به شناخت قدرت رقابت­پذیری صادرات کالاهای ورزشی ایران طی سال­های 2010 -2000 می­پردازد. تحقیق حاضر کاربردی بوده و به لحاظ روش جمع­آوری آمار و اطلاعات، از نوع تحقیقات اسنادی است. داده­های مربوط به صادرات کالاهای ورزشی ایران در طی سال­های 2010 و 2000 با استفاده از داده­های تجارت بین­الملل و بر اساس طبقه­بندی کالاهای اساسی (CPC)، در پنج گروه: کفش، پوشاک، انواع توپ، قایق­های تفریحی- ورزشی و کالاهای متفرقه استخراج و پس از پردازش با استفاده از شاخص مزیت نسبی آشکار متقارن (RSCA) و شاخص مزیت نسبی آشکار(RCA)  به وسیلۀ نرم افزار Excel مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که ایران در صادرات کفش و پوشاک ورزشی دارای مزیت رقابتی می­باشد ولی در گروه کالایی قایق­های- تفریحی، توپ و سایر تجهیزات ورزشی دارای قدرت رقابتی نمی­باشد. لذا توجه بیشتر به بنگاه های اقتصادی در این بخش ضروری به نظر می رسد.