مدلسازی ساختاری عوامل مؤثر بر زیستپذیری کلانشهر کرمانشاه
نویسندگان
1 گروه محیط زیست، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
2 گروه محیط زیست، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.
3 گروه محیط زیست، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.
doi
10.22126/ges.2022.7623.2518چکیده
ایجاد شهر زیستپذیر بهعنوان یک هدف مهم برای دستیابی به توسعه پایدار شهری محسوب میشود. درک رضایت ساکنان از زیستپذیری شهری و عوامل آن برای برنامهریزی شهری و ایجاد سیاستگذاری شهرهای قابل سکونت ضروری است. تحقیق حاضر باهدف بررسی عوامل مؤثر بر زیستپذیری شهری و روابط موجود بین آنها در کلانشهر کرمانشاه انجام پذیرفت. تحقیق حاضر از نظر هدف کاربردی - توسعهای و از نظر ماهیت توصیفی - تحلیلی است. جامعه آماری، شهروندان شهر کرمانشاه با جمعیت ۹۴۶۶۵۱ نفر میباشد که در مناطق هشتگانه شهری سکنی گزیدهاند. روش نمونهگیری تصادفی طبقهبندی شده، تعداد نمونه ۳۸۵ و ابزار پژوهش پرسشنامه بود. جهت تجزیهوتحلیل دادهها از نرمافزار Smart PLS و برای بررسی روابط بین ابعاد و شاخصهای زیستپذیری از مدل معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی استفاده گردید. مدلسازی ساختاری دیدگاهی است که در آن الگوهای فرضی از ارتباطات مستقیم و غیرمستقیم در میان یک مجموعه از متغیرهای مشاهده شده و پنهان بررسی میشود. نتایج نشان داد، بُعد اجتماعی فرهنگی با مقدار ضریب مسیر ۶۶۶/۰ بالاترین تأثیر بر بُعد محیط زیستی با ۲۴۹/۰ کمترین تأثیر را بر زیستپذیری شهر کرمانشاه داشتهاند. همچنین به جز شاخص مشارکت و همبستگی، روابط بین سایر شاخصها با ابعاد زیستپذیری معنیدار میباشد. شاخص ملاحظات و مراقبتهای پزشکی و بهداشتی با ضریب مسیر ۳۱۴/۰ قویترین رابطه با بُعد اجتماعی - فرهنگی، شاخص مسکن با ۳۷۸/۰ بالاترین تأثیر بر بُعد اقتصادی و شاخص فضای سبز و بایر با ۶۳۵/۰ بالاترین تأثیر بر بُعد محیط زیستی را داشتهاند؛ لذا برنامهریزی مناسب جهت بهرهگیری از فضاهای باز و بایر در تقویت و توسعه فضای سبز شهری در راستای ارتقا کیفیت محیطزیست شهری میتواند در بهبود زیستپذیری کلانشهر کرمانشاه مؤثر باشد.
