پتانسیل‌سنجی توسعه اکوتوریسم در منطقه بیابانی دهلران

نویسندگان

1 گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران.

2 گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران

3 گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران

4 گروه مهندسی معماری، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران

doi
10.22126/ges.2021.6934.2451
چکیده

صنعت توریسم به‌عنوان بزرگ‌ترین و متنوع‌ترین صنعت در دنیا به‌حساب می‌آید. منطقه بیابانی دهلران در استان ایلام دارای جذابیت‌های طبیعی و اکوتوریسمی منحصربه‌فردی همچون تپه و پهنه‌های ماسه‌ای و جذابیت‌های گردشگری و به‌ویژه اکوتوریسمی متعددی است ولی آن‌گونه که شایسته است موردتوجه برنامه‌ریزان قرار نگرفته است. از طرفی بهره‌گیری از روش‌های ایجاد اشتغال که سازگار با محیط‌زیست باشند و نیاز به حداقل سرمایه‌گذاری باشند از ضروریات است؛ بنابراین پژوهش حاضر با هدف شناسایی نقاط ضعف، قوت، فرصت‌ها و تهدیدهای پیش روی گردشگران منطقه بیابانی ابوغویر در شهرستان دهلران و ارائه ‏راهبرد‌های مناسب و کارآمد برای توسعه صنعت اکوتوریسم در این منطقه نگاشته شده‏است. ‏برای بررسی پتانسیل‌های اکوتوریسمی منطقه از اطلاعات کتابخانه‌ای و میدانی و ‏برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS استفاده شده است. سپس با استفاده از مدل تحلیلی SWOT نقاط قوت، ضعف، فرصت‌ها و تهدیدهای پیش روی این منطقه شناسایی و راهبردهایی همسو با شرایط منطقه ارائه شده است. در نهایت با استفاده از مدل تحلیل سلسله‏ مراتبی و نظر کارشناسان در محیط نرم‌افزار Expert Choice ‏راهبرد‌های برتر مشخص و ‏راهبرد تخصیص بودجه کافی ‏برای توسعه امکانات تبلیغاتی و همچنین شناساندن جاذبه‌ها و توانمندی‌های اکوتوریسمی منطقه از طریق رسانه‌های فعال در سطح منطقه، استان و کشور به‌عنوان مهم‌ترین ‏راهبرد انتخاب شد. نتایج به‌دست‌آمده از مدل SWOT نشان داد که نمره نهایی عوامل داخلی (قوت و ضعف) برابر 16/2 و نمره نهایی عوامل خارجی (فرصت و تهدید) برابر 31/2 است که طبق اصول مدیریت راهبردی، موقعیت راهبردی منطقه موردمطالعه در ناحیه چهارم نمودار تعیین شد که متناسب با آن، ‏راهبرد‌های تدافعی (WT) انتخاب شد.