تأثیر کود نیتروژن و محلولپاشی بور بر عملکرد کمّی و برخی خصوصیات فیزیولوژیکی گیاه دارویی کارلا (Momordica charantia L.)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، ایران
2 استادیار، گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، ایران
3 مربی، گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، ایران
4 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی شاهرود، ایران
doi
10.22092/ijmapr.2016.107135چکیده
بهمنظور بررسی تأثیر مقادیر مختلف کود نیتروژن و محلولپاشی بور بر برخی صفات کمّی و فیزیولوژیکی گیاه کارلا (Momordica charantia L.)، آزمایشی بهصورت فاکتوریل و در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در سال 1392 در دانشکده کشاورزی دانشگاه شاهرود اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل سه سطح کود نیتروژن 75، 150 و 225 کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار از منبع اوره بهعنوان عامل اول و چهار سطح محلولپاشی بور شامل: صفر، یک، دو و سه گرم در لیتر از منبع اسید بوریک بهعنوان عامل دوم بودند. صفات اندازهگیری شده در این تحقیق شامل طول و قطر میوه، عملکرد میوه، کلروفیل a، b و کاروتنوئید، میزان قند و نیترات میوه و فعالیت آنزیم نیترات ریدوکتاز بودند. نتایج نشان داد که اثر کود نیتروژن بر همه صفات اندازهگیری شده بجز قطر میوه معنیدار بود. محلولپاشی بور بر عملکرد میوه و کلروفیل b (05/0>P)، قند میوه و نیترات برگ و میوه (01/0>P) تأثیر معنیدار داشت. همچنین اثر متقابل نیتروژن و بور بر عملکرد میوه و نیترات برگ معنیدار شد. مقایسه میانگین صفت عملکرد میوه نشان داد که بیشترین عملکرد میوه در سطح 150 کیلوگرم در هکتار کود نیتروژن و محلولپاشی 2 گرم بور در لیتر بور حاصل شد. نتایج نشان داد که بیشترین میزان نیترات در بافت برگ و میوه در سطح 225 کیلوگرم در هکتار نیتروژن حاصل شد. بهطور کلی نتایج نشان داد که بهترین تیمار برای بدست آوردن حداکثر عملکرد و کیفیت میوه، استفاده از 150 کیلوگرم نیتروژن در هکتار به همراه محلولپاشی دو گرم در لیتر بوریک اسید بود.