ارائه الگوی ساختاری اضطراب امتحان بر اساس کمال‌گرایی با میانجی‌گری ترس از ارزیابی منفی در دانش آموزان شهر تهران

نویسندگان

1 دانشیار گروه روانشناسی، واحد مهاباد، دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد، ایران

2 دانشجوی دکتری تخصصی، گروه روانشناسی تربیتی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران

3 استادیار گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.

doi
10.22111/jeps.2024.49131.5770
چکیده

پژوهش حاضر باهدف ارائه الگوی ساختاری اضطراب امتحان بر اساس کمال‌گرایی با میانجی­گری ترس از ارزیابی منفی در دانش­آموزان انجام‌شده است. طرح پژوهش توصیفی از نوع مدل­سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پسر دوره اول متوسطه شهر تهران در سال 1400 بودند که با روش نمونه گیری در دسترس، 500 نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. برای اندازه‏گیری متغیرهای پژوهش از سیاهه اضطراب امتحان (TAI) ابوالقاسمی و همکاران(1375)، مقیاس کمال‌گرایی چندبعدی(MPS) هویت و فلت (1991) و فرم کوتاه مقیاس ترس از ارزیابی منفی (BFNE) لری(1983) استفاده شد. داده­ها با ضریب همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری و با استفاده از نرم‌افزار 24SPSS و AMOS تحلیل شد. نشان داد که بین کمال‌گرایی با میانجی­گری ترس از ارزیابی منفی با اضطراب امتحان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (01/0>P). همچنین نتایج نشان داد مسیرهای مستقیم این پژوهش معنادار شدند و مسیرهای غیرمستقیم کمال‌گرایی از طریق نقش میانجی ترس از ارزیابی منفی بر اضطراب امتحان معنادار بود. بر اساس یافته‏های این پژوهش، مدل نهایی پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود (058/0=RMSEA و 05/0>P-value). این یافته‌ها بر اهمیت توجه به کمال‌گرایی و ترس از ارزیابی منفی به عنوان عوامل مؤثر در ایجاد اضطراب امتحان تأکید می‌کند و می‌تواند به طراحی برنامه‌های مداخله‌ای برای کاهش اضطراب در دانش‌آموزان کمک کند.