اثربخشی مداخله انگیزشی مبتنی بر تغییر ذهنیت بر اهمال‌کاری تحصیلی و درماندگی آموخته شده دانش‌آموزان

نویسندگان

1 دانشیار گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران.

2 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران.

3 دانشیار گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران.

doi
10.22111/jeps.2024.48616.5717
چکیده

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی مداخله انگیزشی مبتنی بر تغییر ذهنیت بر اهمال­کاری تحصیلی  و درماندگی آموخته شده دانش‌آموزان انجام شد. طرح پژوهش نیمه­آزمایشی از نوع پیش­آزمون پس­آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه مورد مطالعه تمامی دانش­آموزان دختر متوسطه اول شهر رستاق استان فارس در سال 1402 بود.  از میان 3  مدرسه که به صورت تصادفی انتخاب شده بودند 40 نفر  از دانش‌آموزانی که نمره ­آنها بالاتر از نقطه برش (نقطه برش 50  در پرسشنامه درماندگی آموخته شده و  62 در پرسشنامه اهمال­کاری تحصیلی)،بود،  به صورت در دسترس انتخاب و به شیوه تصادفی در دو گروه آزمایشی و کنترل(هر گروه 20 نفر) گمارش شدند. ابزارهای سنجش شامل مقیاس اهمال­کاری تحصیلی سولمون و راث بلوم (1984) و پرسشنامه درماندگی آموخته شده کوینلس و نلسون ( 1988)  بود. گروه آزمایش برنامه مداخله انگیزشی مبتنی بر تغییر ذهنیت دوئیک(2006) را در 8 جلسه 90 دقیقه­ای طی دو ماه دریافت و گروه کنترل مداخله­ای دریافت نکردند. داده­های به­دست آمده با استفاده از روش تحلیل کواریانس چندمتغیره با نرم­افزارSPSS 23 تحلیل شد. یافته­های به دست آمده نشان دهنده­ی تفاوت معنادار بین دو گروه کنترل و آزمایش در نمرات پس آزمون اهمال­کاری تحصیلی  و درماندگی آموخته شده در دانش‌آموزان بود (01/0< p) این یافته­ها بر موثر بودن مداخله آزمایشی دلالت دارند و نشان ­دادند که بر اثر اجرای مداخله انگیزشی مبتنی بر تغییر ذهنیت، اهمال­کاری تحصیلی و درماندگی آموخته شده دانش‌آموزان کاهش ­یافت. از این رو، این مداخله انگیزشی می­تواند به عنوان یکی از روش­های آموزشی برای کاهش اهمال­کاری تحصیلی و درماندگی آموخته شده مورد استفاده قرار گیرد.