طراحی مدل امنیت پایدار در رویدادهای بزرگ ورزشی ایران
نویسندگان
1
2
3
4 دانشگاه اصفهان
doi
10.22089/smrj.2021.10119.3322چکیده
دستیابی به امنیت پایدار در رویدادهای بزرگ ورزشی از مهمترین چالشهای آن در سطح جهان است، اما در ایران بهدلیل شرایط خاص ملی و منطقهای اهمیت بیشتری دارد. این پژوهش با هدف طراحی مدل امنیت پایدار در رویدادهای بزرگ ورزشی در ایران انجام شد. این پژوهش با استفاده از روش کیفی و نظریه دادهبنیاد (استراوس و کوربین1990) و با مصاحبه نیمهساختاریافته با 20 نفر از خبرگان مدیریت ورزشی (نُه نفر) و امنیتی و انتظامی (هشت نفر) و نخبگان ادارات ورزشی (سه نفر) و با نمونهگیری غیرتصادفی هدفمند انجام شد. اطلاعات از طریق مطالعه پژوهشهای پیشین و مصاحبه جمعآوری شد. نتایج پژوهش به مشارکتکنندگان ارائه شد و نظرهای آنها اعمال شد. همچنین روایی صوری و محتوایی تعیین شد و برای بررسی پایایی از روش بازآزمون استفاده شد. میانگین میزان پایایی بازآزمون 82 درصد گزارش شد. برمبنای یافتهها، عوامل علّی شامل مدیریت و برنامهریزی صحیح، کنترل انتظامی و امنیتی، تعامل و ارتباطات سازمانی، عوامل زمینهای شامل مدیریت هیجانات هواداران، حمایتهای روحی و روانی، عوامل مداخلهگر شامل ضعف در اجرای قوانین و مقررات، ضعف در کنترل رسانهها و فضای مجازی، سیاستگذاریهای ورزشی نامناسب بودند. راهبردها شامل ارتقای فرهنگ، همگرایی اجتماعی، آموزشهای صحیح، دیپلماسی ورزشی، بهبود زیرساخت رفاهی و ورزشی، سرمایهگذاری و کمک مالی، فناوری و اطلاعاتی بودند. پیشنهاد میشود متولیان ورزش با عزم ملی بهوسیلۀ تغییر نگرش در جامعه ورزش کشور با مدیریتی یکپارچه و هماهنگ با محوریت پلیس، تعاملی سازنده و وحدتبخش را برای خلق امنیت پایدار ریلگذاری کنند.
