مدلی برای توسعه صنعت بومگردی در ایران با تأکید بر فنّاوری اطّلاعات
نویسندگان
1 گروه مدیریت و کارآفرینی، دانشکدة علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 گروه مدیریت و کارآفرینی، دانشکدة علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
3 گروه مدیریت و کارآفرینی، دانشکدة علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22126/ges.2021.6316.2370چکیده
امروزه صنعت بومگردی به یکی از منابع مهمّ درآمدی روستاییان تبدیل شده است. فنّاوری اطّلاعات به عنوان توانمندساز و یکپارچه ساز شبکة ارزش در صنعت بومگردی، میتواند در توسعه این صنعت نقش چشم گیری داشته باشد و افزون بر افزایش اشتغال محلّی، درآمد مردم بومی را افزایش داده و قابلیتهای مناطق روستایی را ارتقا دهد. نوشتار پیش رو با هدف ارائة الگویی برای توسعه صنعت بومگردی در ایران با تأکید بر فنّاوری اطّلاعات انجام شده و از نظر روش شناسی، پژوهشی کیفی است که با روشهای تحلیل محتوا و دلفی انجام شده است. در روش تحلیل محتوا، شاخص های مدل اوّلیه استخراج شده و این مدل با روش دلفی تکمیل و آزمون شده است. جامعة آماری در روش تحلیل محتوا شامل تمامی متون مرتبط با موضوع پژوهش و در روش دلفی خبرگان و اساتید دانشگاهی متخصّص در صنعت بومگردی و گردشگری الکترونیکی بوده اند. روش نمونه گیری در روش تحلیل محتوا با استفاده از تمام شماری و در روش دلفی با استفاده از گلوله برفی صورت گرفته است. در روش دلفی سی نفر از خبرگان تا انتهای دور سوم با پژوهشگران همکاری کرده اند. بر اساس یافتههای بخش اول پژوهش، 38 شاخص شناسایی و استخراج شده اند و در بخش دوم نیز 24 شاخص به آنها افزودهشده است که از مجموع شاخصهای شناساییشده، شش مورد، مورد توافق خبرگان نبوده است. مدل نهایی پژوهش شامل 56 شاخص، 34 مؤلّفه و 9 بُعد (شامل ابعاد زیرساخت حقوقی - قانونی، زیرساخت مالی، زیرساخت تجارت سیّار، مدیریت تبلیغات الکترونیکی، بازاریابی محتوایی، مدیریت ارتباط با مشتری، مدیریت منابع انسانی الکترونیک، مشارکت محلّی و زیرساخت نرم افزاری) است. توجّه به مدل استخراج شده از پژوهش حاضر میتواند زمینه ساز توسعة هرچه بیشتر صنعت بوم گردی در ایران با استفاده از قابلیت های فنّاوری اطّلاعات باشد.