مبانی فقهی میانجی گری کیفری در عرصه جرائم تعزیری با تاکید بر عدالت ترمیمی
نویسندگان
1 دانشگاه یزد
2 دانشگاه یزد
3 دانشگاه پیام نور
doi
چکیده
تا قبل از تصویب قانون آییندادرسیکیفری در سال 1392 نظام دادرسی ایران، بهویژه در مرحله تحقیقات مقدماتی، همسو با نظامهای دادرسی تفتیشی بود، ولی با ابداعات قانون جدید، بهویژه در زمینه ارتقای حقوق دفاعی متهمان امر تغییر یافته است. پیشبینی موازینی مانند حق مطلع ساختن خویشاوندان متهم، حق معاینه پزشکی و حق مطلع شدن از حقوق دفاعی از مهمترین ابداعات این قانون است که خود حاکی از تلاش به سوی ترافعی شدن تحقیقات مقدماتی میباشد. نصب "منشور حقوق متهم" در راهروهای پاسگاههای انتظامی، دادسراها و دادگاههای جزایی به نحوی که در معرض دید مراجعان و متهمان، قرار گیرد تا آنان رعایت این حقوق را از مجریان قانون بخواهند؛ شاید که در روند اصلاحات قضایی و نحوه رسیدگیهای جزایی آثار مفیدی برجای گذارد. نقض حقوق دیگران از جمله متهمان گناهی است نابخشودنی و از ضابطان پرتلاش دادگستری و همکاران قضایی نیز توقع میرود تا در رعایت دقیق آن از هیچ کوششی دریغ نورزند. در قانون آییندادرسیکیفری مصوب 1392 عدم رعایت اصوللازمالرعایه در مرحلهی تحقیقاتمقدماتی را موجب مجازات انتظامی قرار داده است و جایی به چشم نمیخورد که صراحتاً ضمانت اجرای عدم رعایت اصول لازمالرعایه در مرحلهی تحقیقاتمقدماتی را موجب بطلان تحقیقات مقدماتی بداند. تبصرهی ماده 63، 106 و 196 قانون مذکور موید این نظر است. این تحقیق بصورت کتابخانهای-اسنادی انجام شده که ابتدا با توجه به موضوع به منبعیابی در رابطه با موضوع پرداختیم و سپس با گردآوری منابع به مطالعه در این زمینه پرداختیم.