اثربخشی آموزش مثبت‌اندیشی بر حمایت اجتماعی ادراک شده نوجوانان دختر شهرستان سرپل ذهاب

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روان‌شناسی عمومی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.

2 دانشیار گروه روان‌شناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.

3 استادیار گروه روان‌شناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.

4 استادیار گروه روان‌شناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.

doi
10.22038/mjms.2022.64425.3785
چکیده

هدف از این پژوهش، بررسی اثربخشی آموزش مثبت‌اندیشی بر حمایت اجتماعی ادراک شده نوجوانان دختر شهرستان سرپل ذهاب بود. روش پژوهش، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون – پس‌آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل نوجوانان دختر تحت پوشش اداره بهزیستی شهرستان سرپل ذهاب در سال شش ماهه اول 1399 به تعداد حدود 285 نفر بود. از بین جامعه آماری تعداد 40 نوجوان به صورت هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند (20 نوجوان در گروه آزمایش و 20 نوجوان در گروه گواه). نوجوانان حاضر در گروه‌ آزمایش آموزش مثبت‌اندیشی (11 جلسه) را طی دو و نیم ماه دریافت نمودند. پس از شروع مداخله 2 نوجوان در گروه آزمایش و 1 نوجوان در گروه گواه از ادامه حضور در پژوهش انصراف دادند. پرسشنامه‌های مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه حمایت اجتماعی ادراک شده (زیمنت و همکاران، 1988) بود. داده‌های حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل واریانس آمیخته توسط نرم‌افزار آماری SPSS23 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که آموزش مثبت‌اندیشی بر حمایت اجتماعی ادراک شده (0001>P؛ 58/0=Eta؛ 51/48=F) نوجوانان دختر تاثیر داشته است. بدین صورت که این مداخله توانسته منجر به بهبود حمایت اجتماعی ادراک شده نوجوانان شود. بر اساس یافته‌های حاصل از پژوهش حاضر، آموزش مثبت‌اندیشی با بهره‌گیری از مراقبه ذهن‌آگاهی، استفاده از نقاط قوت خود، لذت بردن، تأیید خویشتن و بیان ارزش‌ها، می‌تواند به عنوانی روشی کارآمد در جهت بهبود حمایت اجتماعی ادراک شده نوجوانان مورد استفاده قرار گیرد.