بررسی فعل نوعاً کشنده و آلتقتاله در حقوق کیفری ایران (با توجه به قانون مجازات اسلامی مصوب1392)
نویسندگان
doi
چکیده
"قصد انجام کار نوعاً کشنده" جملهای است که در مواد مربوط به قتل عمد (بندهای ب و ج مادهی 206 قانون1370 و بندهای ب وپ مادهی 290 قانون مصوب 1392)؛ ضابطهی دوم این جنایت را مشخص میکند؛ این قید به لحاظ عدم ارائهی تعریفی از آن از سوی مقنن در اصطلاح حقوقدانان به صور مختلفی تفسیر و تعبیر میشود، نکتهی مهم اینجاست که این ضابطه در مواردی با موارد قتل با استعمال وسیله ادغام میشود و باعث ابهاماتی میشود تا جایی که عدهای کار نوعاً کشنده را همان آلت قتاله میدانند. رویه قضایی صرف "استفاده از آلت قتاله" را صرفنظر از موضع اصابت، حساس بودن و نبودن موضع برای تحقق قتل عمد کافی میداند. ما براین باوریم که این دو قید یعنی"کار نوعاً کشنده" و "آلت قتاله" دو مفهوم جدای ازهم میباشند بدین معنا که آلت قتاله آلتی است که در قتل از آن استفاده میشود و مفهوم خاصی در قتل ندارد و فقط باید برای اثبات قتل و وسیلهای که با آن قتل ارتکاب یافته است، به آن نگریست. در این مقاله بر آن هستیم که تا حدودی به ابهامات و اشکالاتی که در مورد این ظابطه و تمییز آن از آلت مورد استعمال در قتل وجود دارد بپردازیم. این تحقیق بصورت کتابخانهای- اسنادی انجام شده که ابتدا با توجه به موضوع به منبعیابی در رابطه با موضوع پرداختیم و سپس با گردآوری منابع به مطالعه در این زمینه پرداختیم.
