اثربخشی بازخوردهای اصلاحی معلمان بر تغییر سطح ابراز وجود و پیوند با مدرسه دانشآموزان
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22111/jeps.2024.45298.5364چکیده
هدف پژوهش اثربخشی بازخوردهای اصلاحی معلمان بر تغییر سطح ابراز وجود و پیوند با مدرسه دانشآموزان بود. روش تحقیق نیمهتجربی با طرح پیشآزمون/پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش شامل دانـشآمـوزان دختر ابتدایی شهر مشهد در سال تحصیلی 1401-1400بود. نمونه شامل40 دانشآموز که به روش تصادفی خوشهای چند مرحلهای انتخاب و به صورت تصادفی در گروههای آزمایش(دریافت بازخوردهای مبتنی بر مدل باتلر و وین) و گواه گمارده شـدند. در مرحله مداخله گروه آزمایش به مدت 12 هفته، مبتنی بر مدل باتلر و وین(1995) بازخورد دریافت کردند و گروه کنترل به طور سنتی بازخورد دریافت میکردند. ابزار جمعآوری دادها پرسشنامه ابراز وجود گمبریل و ریچی(1975) و پیوند با مدرسه اسپرینگر و همکاران(2009) بود که در مراحل پیشآزمون و پسآزمون برای دو گروه آزمایش و گواه استفاده شد. دادههای پژوهش با روش تحلیل کواریانس چندمتغیری و نرمافزار spss نسخه 21 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج تحلیل کوواریانس تفاوت معناداری بین 2 گروه نشان داد. یافتهها حاکی از آن بود که میزان ابراز وجود و پیوند با مدرسه دانشآموزان به طور معناداری نسبت به گروه کنترل کاهش یافته است؛ بنابراین بازخورد اصلاحی معلم بر ابراز وجود و پیوند با مدرسه دانشآموزان دختر اثر مثبت و معناداری دارد. بازخورد اصلاحی معلم سبب افزایش اعتماد به نفس در رسیدن به اهداف و بهبود عملکرد با بهرهگیری از یک خود کارا و توانمند میشود. لذا در طراحی و اجرای برنامههای تربیت معلم به آموزش انواع بازخوردهای اصلاحی توجه نموده و در راستای بهرهگیری از بازخورد اصلاحی در کلاس درس پیشبینیهای لازم صورت گیرد.