فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر با هدف بررسی ویژگی‌های روانسنجی مقیاس مواجهه‌ی اجتماعی با خودجرحی بدون قصد خودکشی در دانش‌آموزان انجام گرفت. روش پژوهش حاضر توصیفی و از نوع مطالعات روانسنجی بود. جامعه‌ی آماری پژوهش حاضر را تمامی دانش‌آموزان دوره‌ی متوسطه‌ی دوّم ناحیه‌ی یک شهر اردبیل در سال‌تحصیلی 1403-1402 تشکیل دادند که از میان آنها نمونه‌ای به حجم 200 نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای انتخاب و به مقیاس مواجهه‌ی اجتماعی با خودجرحی بدون قصد خودکشی زلکوویچ و کول (2017)، پرسشنامه‌ی خودشفقتی نف و همکاران (۲۰۰۳) و پرسشنامه‌ی انتظارات خودجرحی بدون قصد خودکشی هاسکینگ و بویز (2017) پاسخ دادند. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از ضریب همسانی درونی، روایی همزمان، تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد. داده‌ها به کمک نرم‌افزارهای SPSS26 و Amos24 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج حاصل از ضریب همسانی درونی نشان داد که این مقیاس از پایایی مناسبی (83/0=α) برخوردار است. نتایج ضریب همبستگی نشان داد که ارتباط مثبت معنادار بین دو متغیر مواجهه‌ی اجتماعی با خودجرحی بدون قصد خودکشی با انتظارات خودجرحی بدون قصد خودکشی (001/0>P ،27/0=r) نشان‌دهنده‌ی روایی همگرای مناسب و ضریب همبستگی منفی معنادار بین دو متغیر مواجهه‌ی اجتماعی با خودجرحی بدون قصد خودکشی با شفقت به خود (001/0>P ،25/0-=r) نشان‌دهنده‌ی روایی واگرای مناسب می‌باشد. شاخص‌های برازش مدل تحلیل عاملی تأییدی نیز مدل نهایی این مقیاس را تأیید کردند. نتایج این پژوهش نشان داد که نسخه‌ی فارسی مقیاس مواجهه‌ی اجتماعی با خودجرحی بدون قصد خودکشی روایی و پایایی مطلوبی در دانش‌آموزان ایرانی دارد و مقیاس مناسبی برای موقعیت‌های بالینی و پژوهشی می‌باشد.