بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر مدل شایستگی هیجانی- اجتماعی بر احساس تعلق به مدرسه و سازگاری تحصیلی دانش آموزان پسر مقطع ابتدایی
نویسندگان
1 استاد گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران.
2 استاد گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.
3 دانشجو دکترا روانشناسی تربیتی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
doi
10.22111/jeps.2024.47356.5612چکیده
هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر مدل شایستگی هیجانی- اجتماعی بر احساس تعلق به مدرسه و سازگاری تحصیلی دانشآموزان پسر مقطع ابتدایی شهر خرمآباد بود. روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گـروه گـواه بود. جامعـه آمـاری پژوهـش حاضـر شامل کلیه دانشآموزان پسر ابتدایی شهر خرمآباد در سال تحصیلی 1403-1402 بود. از میان جامعه آماری تعداد 30 دانشآموز از سه پایه (چهارم، پنجم، ششم) به شیوه نمونهگیری دردسترس انتخاب و در ادامه به شیوه نمونهگیری تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و گواه (15 نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش تحت مداخه آموزش شایستگی هیجانی- اجتماعی طی 9 جلسه 50 دقیقهای قرار گرفتند، اما گروه گواه آموزشی را دریافت نکردند. ابزار مورد استفاده در پژوهش حاضر، پرسشنامه احساس تعلق به مدرسه بری و بتی (۲۰۰۵) و پرسشنامه سازگاری تحصیلی توسط بیکر و سریاک (۱۹۸۴) بود. بهمنظور تجزیه و تحلیل دادهها از آزمون تحلیل کواریانس تک متغیره و چند متغیره (MANCOVA) استفاده شد.یافتهها: نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل یافتههای پژوهش نشان داد که آموزش مبتنی بر مدل شایستگی هیجانی- اجتماعی بر احساس تعلق به مدرسه و سازگاری تحصیلی دانشآموزان موثر است (۰۵/۰p<). به بیان دیگر، میانگین نمرات آزمودنیهای گروه آزمایش در پسآزمون نسبت به گروه گواه در احساس تعلق به مدرسه و سازگاری تحصیلی در سطح بالاتری بود. نتیجهگیری: میتوان گفت که از جمله رویکردهای آموزشی مفید و ارزشمند در جهت تقویت متغیرهای تحصیلی چون احساس تعلق به مدرسه و سازگاری تحصیلی دانشآموزان ابتدایی، آموزش مبتنی بر مدل شایستگی هیجانی- اجتماعی است.