بررسی نقش بارندگی، جریان آبسطحی و برداشت از آبخوان در وقوع خشکسالی آبزیرزمینی دشت جیرفت
نویسندگان
1 گروه مهندسی طبیعت، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه جیرفت
doi
10.22125/iwe.2025.544540.1896چکیده
آبزیرزمینی یکی از مهمترین مولفههای چرخه هیدرولوژی است که تحت تاثیر خشکسالی قرار میگیرد. در این تحقیق تاثیر عوامل مختلفی از جمله میزان بارندگی، نوسانات دبی رودخانه و میزان پمپاژ از آبخوان بر وقوع خشکسالی آبزیرزمینی در دشت جیرفت بررسی شده است. به این منظور از شاخصهایی مانند شاخص بارش استاندارد (SPI)، شاخص استاندارد شده دبی (SDI) و شاخص منبع آبزیرزمینی (GRI) استفاده شده است. برای بررسی تاثیر میزان برداشت از آبخوان، شاخص جدیدی تحت عنوان شاخص پمپاژ آبخوان (API) معرفی شده است. شاخصهای مذکور در مقیاسهای زمانی مختلف مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و تغییرات زمانی آنها بررسی شده است. برای بررسی میزان ارتباط بین شاخصهای مختلف خشکسالی از ضریب همبستگی پیرسون و روش آنالیز خوشهای استفاده شده است. نتایج این مطالعه نشان داد که نوسانات دبی رودخانه هلیلرود نسبت به نوسانات بارندگی، تاثیر بیشتری بر خشکسالی آبزیرزمینی دارد. در یک مقیاس سالانه میزان همبستگی شاخص منبع آب زیرزمینی با شاخص بارش استاندارد، شاخص دبی استاندارد رودخانه و شاخص پمپاژ آبخوان به ترتیب برابر با 084/0، 58/0 و 71/0 است. یافتههای این پژوهش بیانگر این است که نقش عوامل انسانی (پمپاژ آبخوان) نسبت به عوامل طبیعی (بارندگی و رودخانه)، در وقوع خشکسالی آبزیرزمینی دشت جیرفت بیشتر است. در میان عوامل طبیعی نیز تاثیر کاهش دبی رودخانه در وقوع خشکسالی آبزیرزمینی مهمتر از نوسانات بارندگی است. ویژگیهای هیدروژئولوژیکی آبخوان دشت جیرفت مانند عملکرد گسلها نیز رفتار آبخوان در شرایط خشکسالی را تحت تاثیر قرار داده است.