نقش واسطهای مسئولیتپذیری فردی و اجتماعی در ارتباط بین سرمایه اجتماعی با نوعدوستی دانشآموزان
نویسندگان
1 دکتری مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استادیار مدیریت ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
3 استادیار، گروه روانشناسی تربیتی و شخصیت، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 استادیار مدیریت ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
doi
10.22111/jeps.2024.47034.5580چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش واسطهای مسئولیتپذیری فردی و اجتماعی در ارتباط بین سرمایه اجتماعی با نوعدوستی دانشآموزان بود. روش این پژوهش از نوع توصیفی ـ پیمایشی بود و جامعه آماری دانشآموزان هنرستانهای تربیت بدنی استان سیستان و بلوچستان بودند که تعداد 285 نفر به عنوان نمونه آماری از روش نمونهگیری خوشهای انتخاب شدند. ابزار جمع آوری دادهها شامل پرسشنامههای استاندارد مسئولیتپذیری فردی و اجتماعی لی و همکاران (2008)، سرمایه اجتماعی خلیفه سلطانی و همکاران (1400) و نوعدوستی منزور و اولاوریتا (2021) بود. برای بررسی روایی پرسشنامهها از روایی صوری و محتوایی استفاده شد. دادهها از طریق روش مدلسازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار لیزرل تحلیل شد. تحلیلهای مدلسازی معادلات ساختاری، برازندگی الگوی پیشنهادی را تایید کرد. نتایج حاکی از اثرات مثبت و مستقیم سرمایه اجتماعی و مسئولیتپذیری فردی و اجتماعی بر نوعدوستی بود. همچنین اثر مثبت و غیرمستقیم سرمایه اجتماعی از طریق مسئولیتپذیری فردی و اجتماعی بر نوعدوستی دانشآموزان نشان داده شد. با توجه به نتایج بهدست آمده، یکی از روش های ترغیب دانشآموزان برای درگیری در رفتارهای فرانقش جهت نوعدوستی، بهبود سرمایه اجتماعی و مسئولیتپذیری فردی و اجتماعی است.