ساخت و اعتباریابی پرسشنامه حل مسئله مشارکتی در دانشجویان

نویسندگان

1 استادیار، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

2 کارشناسی ارشد مهندسی کامپیوتر،اداره کل آموزش و پرورش ، کرمان، ایران.

doi
10.22111/jeps.2024.42228.5023
چکیده

حل‌مسئله یکی از مهم‌ترین مهارت‌هایی است که همه افراد و به طور ویژه دانش‌آموزان و دانشجویان باید  آن را فراگرفته تا در مواجهه با چالش‌ها و مشکلات زندگی بتوانند از آن استفاده نمایند. در حل‌مسئله مشارکتی، کار بین اعضای یک گروه تقسیم شده و آنها مهارت‌ و دانش خود را به‌منظور یافتن یک راه‌حل مناسب به کار می‌گیرند. پژوهش حاضر باهدف ساخت و اعتباریابی پرسشنامه حل‌مسئله مشارکتی در دانشجویان انجام‌شده‌است.روش پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل 2500 نفر از دانشجویان دانشگاه فرهنگیان کرمان در سال تحصیلی 1401-1400 بودند که بر اساس جدول مورگان تعداد 335 نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب گردید. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه توسط 5 نفر از متخصصان حوزه روان‌شناسی و پایایی آن با استفاده از روش آلفای کرونباخ و تحلیل عاملی تأییدی بررسی و تأیید شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS-26، LISREL و SmartPLS تجزیه‌وتحلیل گردید. ضریب آلفای کرونباخ پرسشنامه 96/0 محاسبه گردید. بارهای عاملی کلیه خرده مقیاس‌ها با گویه‌های مربوطه بیشتر از 4/0 به دست آمد که همگی آنها معنادار (001/0 > p) بودند. مقادیر آلفای کرونباخ و ضریب پایایی ترکیبی برای خرده مقیاس‌ها بیشتر از 7/0 محاسبه گردید که تأییدکننده پایایی درونی و بیرونی خرده مقیاس‌ها است. نتایج حاصل از تحلیل عاملی تائیدی بیانگر ارتباط قوی‌تر خرده مقیاس‌های پیروی از قوانین مشارکت، برقراری ارتباط با اعضای تیم و شرح نقش‌ها و سازماندهی تیم با حل‌مسئله مشارکتی دارد. لذا می‌توان نتیجه گرفت که مهارت‌های برقراری ارتباط موثر و کار گروهی در بین دانشجویان ضعیف بوده و بایستی آموزش این مهارت‌ها در دستور کار مدارس و دانشگاه‌ها قرار گیرد.