راهکارهای بکارگیری اراضی کشاورزی رها شده و بایر در شهرستان سنندج
نویسندگان
1 دانشیار آموزش کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد توسعة روستایی، مؤسّسة آموزش عالی عمران و توسعه، همدان، ایران
doi
چکیده
تغییر کاربری زمینهای کشاورزی، بیاستفادهماندن و رهاکردن زمینهای کشاورزی حاشیة شهرها، یکی از مهمترین چالشهای پیش روی بخش کشاورزی و روستایی است. این تغییرات، طی دهههای اخیر آثار مختلف اجتماعی، اقتصادی و زیستمحیطی را بههمراه داشته است؛ به همین سبب، پژوهش حاضر با هدف شناسایی راهکارهای جلوگیری از تغییر کاربری زمینهای کشاورزی از دیدگاه کشاورزان انجام شد. جامعة آماری این تحقیق را کشاورزان بخش مرکزی شهرستان سنندج (4900 = N) تشکیل دادهاند. حجم نمونهها درمجموع با استفاده از فرمول کوکران، 357 نفر تعیین شد و برای نمونهگیری، از روش نمونهگیری تصادفی سیستماتیک استفاده شد. ابزار جمعآوری دادهها پرسشنامه بود که روایی آن توسّط گروه کارشناسان سازمان جهاد کشاورزی استان کردستان و پایایی آن با انجام پیشآزمون و مقدار آلفای کرونباخ بهمیزان 88/0 مورد تأیید قرار گرفت.برای تعیین راهکارهای جلوگیری از تغییر کاربری زمینهای کشاورزی، از مدلسازی معادلات ساختاری به روش تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد. نتایج نشان داد که راهکارهای بهکارگیری زمینهای کشاورزی رهاشده و بایر در چهار گروه شامل اجتماعی - اقتصادی، فنّی - ساختاری، مدیریتی - نظارتی و قانونی - سیاستگذاری قابل تقسیمبندی است. براساس نتایج تحلیل عاملی تأییدی از دید کشاورزان، مؤثّرترین راهکارها بهترتیب قانونی - سیاستگذاری و مدیریتی- نظارتی هستند. راهکارهای قانونی و سیاستگذاری در منطقة مورد مطالعه یعنی شهرستان سنندج، میتواند عوامل دیگر را به خود وابسته کند و تا حدود زیادی مانع کاربریهای اراضی کشاورزی در اطراف شهر گردد؛ بنابراین، لازم است تا با وضع قوانین اساسی و شفاف و اجرای سیاستهای لازمالاجرا در زمینة کاربریهای زمینهای اطراف شهر و با برنامهریزی و نظارت جدّی، این مشکل را مدیریت کرد.