مدلیابی روابط ساختاری اهمالکاری تحصیلی بر اساس باورهایانگیزشی با نقش میانجیگری سرزندگی تحصیلی در دانشآموزان
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی/ دانشکده روانشناسی/ دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن/ ایران.
2 دانشجوی دکترا/ روان شناسی تربیتی/ دانشگاه آزاد اسلامی/ واحد رودهن/ تهران/ ایران.
3 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، تهران، ایران.
doi
10.22111/jeps.2024.42170.5013چکیده
پژوهش حاضر با هدف مدلیابی روابط ساختاری اهمالکاری تحصیلی بر اساس باورهای انگیزشی با نقش میانجیگری سرزندگی تحصیلی در دانشآموزان انجام شد. این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی مبتنی بر روش مدلیابی معادلات ساختاری است. جامعة آماری این پژوهش کلیة دانشآموزان دوره متوسطه دوم شهر همدان در سال تحصیلی ۴۰۱ -۱۴۰۰ بود. تعداد ۳۰۴ دانشآموز با روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای اهمالکاری تحصیلی سولومون و راثبلوم (۱۹۸۶)، راهبردهای انگیزش یادگیری پینتریچ و دیگروت (۱۹۹۰) و سرزندگی تحصیلی مارتین و مارش (۲۰۰۸) استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها از طریق نرم افزارهای SPSS-25 و Amos-24 صورت گرفت. نتایج نشان داد که باورهای انگیزشی اهمالکاری تحصیلی را به صورت مستقم (۴۷/۰-=β)، سرزندگی تحصیلی اهمالکاری تحصیلی را به صورت مستقیم (۴۵/۰-=β) و باورهای انگیزشی با نقش میانجی سرزندگی تحصیلی اهمالکاری تحصیلی را پیشبینی میکند (۲۶/۰-=β). بر اساس نتایج این پژوهش باورهای انگیزشی و سرزندگی تحصیلی از عوامل اثر گذار بر اهمالکاری تحصیلی هستند. به عبارت دیگر، با مداخله و تقویت باورهای انگیزشی و سرزندگی تحصیلی میتوان به دانشآموزان کمک کرد تا بر اهمالکاری تحصیلی خود غلبه کنند.
