کارایی مصرف آب و شاخص های کمی و کیفی خیار در سامانه آبکشت بسته

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

2 دانشیار گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

3 دانشیار گروه آبیاری و زهکشی، دانشکده مهندسی آب و محیط زیست، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

4 استادیار گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

doi
10.22125/iwe.2025.496587.1849
چکیده

به منظور بررسی کارایی مصرف آب و شاخص های کمی و کیفی سه رقم خیار در بسترهای مختلف کشت با سامانه آبکشت بسته آزمایشی به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در 3 تکرار اجرا گردید. تیمارها شامل 3 نوع بسترکشت (کوکوپیت-پرلیت و ماسه (بر پایه جامد) و NFT تغییرشکل یافته (بر پایه مایع) و 3 رقم خیار گلخانه‌ای (استرانگ‌سان، یلدا و RY) بودند. صفات رویشی، کیفی و فیزیولوژیک اندازه‌گیری شده در این آزمایش شامل تعداد و سطح برگ، قطر ساقه، کلروفیل a، b و کلروفیل کل، فتوسنتز، عملکرد، مواد جامد محلول، EC و pH میوه و کارایی مصرف آب بود. بر اساس نتایج بالاترین تعداد برگ در رقم استرانگ‌سان و بسترهای کوکوپیت-پرلیت و NFT تغییرشکل یافته مشاهده شد. همچنین بیشترین سطح برگ در رقم استرانگ‌سان مشاهده گردید. بالاترین میزان فتوسنتز در رقم استرانگ-سان در بستر کشت کوکوپیت-پرلیت (41/12 میکرومول بر مترمربع در ثانیه) و بعد از آن در استرانگ‌سان و بسترNFT تغییرشکل یافته مشاهده گردید. همچنین بیشترین درصد مواد جامد محلول کل در رقم استرانگ‌سان در بستر کشت‌های NFT تغییرشکل یافته وکوکوپیت-پرلیت مشاهده گردید. بر اساس نتایج بالاترین میزان کارایی مصرف آب در رقم استرانگ سان و بستر کشت NFT تغییرشکل یافته (78/4 کیلوگرم بر مترمکعب) و کمترین میزان آن در رقم یلدا و بستر ماسه (60/1 کیلوگرم بر مترمکعب) مشاهده گردید. بر اساس نتایج به‌دست ‌آمده بستر NFT تغییرشکل یافته (به دلیل مدیریت بهتر منابع آب و محلول غذایی) و رقم استرانگ‌سان جهت کشت در واحدهای گلخانه‌ای با سامانه آبکشت بسته توصیه می‌گردد.