مطالعه روند تغییرات دمای حداکثر در ایران مرکزی طی نیم قرن گذشته و رابطه آن با نوسان اقیانوس اطلس شمالی وجنوبی
نویسندگان
1 گروه جغرافیا، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
2 گروه جغرافیا، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
3 گروه فیزیک، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
doi
چکیده
هدف از این تحقیق، بررسی روند تغییرات دمای حداکثر در مناطق مرکزی ایران وتغییرات احتمالی آن از حالت نرمال با استفاده از آزمون ناپارامتری من-کندال ورابطه آن با پیوند از راه دور میباشد. مقطع زمانی مورد مطالعه در این بررسی یک دوره 46 ساله میباشد که از سالهای 1965 تا 2010 را در بر میگیرد وبخشی از ایستگاههای مرکزی ایران شامل استانهای اصفهان، یزد، سمنان، کرمان و اراک را به عنوان نمایندگان ایران مرکزی شامل میشود. روش مورد بررسی، توصیفی تحلیلی همراه با مطالعات کاربردی و ژرفانگر میباشد. ابتدا سعی شده است با استفاده از روش رتبهای من- کندال تغییرات دادهها شناسایی شوند و سپس نوع و زمان آن مشخص گردد و سپس رابطه این تغییرات با نوسانهای اقیانوس اطلس شمالی وجنوبی مشخص گردد. اکثر تغییرات در در دودهه 1960 و1970 رخ داده است. تمام تغییرات در تمام ایستگاهها از نوع جهش و ناگهانی و از هیچ روندی تبعیت نمیکند وتغییرات اکثر ایستگاهها در رابطه با نوسانهای اطلس شمالی وجنوبی بوده است.