پیشبینی اهمالکاری تحصیلی بر اساس تابآوری تحصیلی، عدم تحمل بلاتکلیفی، کمالگرایی مثبت و منفی: نقش واسطهای اجتناب تجربهای
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22111/jeps.2023.42417.5038چکیده
هدف پژوهش حاضر پیشبینی اهمالکاری تحصیلی بر اساس تابآوری تحصیلی، عدم تحمل بلاتکلیفی، کمالگرایی مثبت و منفی با نقش واسطهای اجتناب تجربهای بود. روش این تحقیق توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری را کلیه دانشجویان دختر و پسر دانشگاه پیام نور اصفهان تشکیل دادند که در نیمسال اول تحصیلی 99-1398 مشغول به تحصیل بودند. گروه نمونه شامل 200 نفر بود که به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند و مقیاس اهمالکاری تحصیلی سولومن و راثبلوم (1984)، پرسشنامه تابآوری تحصیلی ساموئلز (۲۰۰۴)، پرسشنامه عدم تحمل بلاتکلیفی فریتسون و همکاران (۱۹۹۴)، مقیاس کمالگرایی تری شورت و همکاران (۱۹۹۵) و پرسشنامه اجتناب تجربهای بوند (۲۰۰۷) را تکمیل کردند. بهمنظور تجزیهوتحلیل دادهها از نرمافزارهای SPSS-22 و AMOS-20 و جهت تائید مدل تحقیق، از مدل یابی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج نشان داد تابآوری و کمالگرایی مثبت ارتباط معنادار و معکوس با اهمالکاری تحصیلی و عدم تحمل بلاتکلیفی، اجتناب تجربهای و کمالگرایی منفی ارتباط معنادار و مثبت با اهمالکاری تحصیلی داشته است (01/0>P). همچنین نقش واسطهای اجتناب تجربهای بر رابطه بین عدم تحمل بلاتکلیفی و کمالگرائی مثبت و منفی با اهمالکاری تحصیلی مورد تائید قرار گرفت؛ بنابراین پیشنهاد میشود بهمنظور کاهش اهمالکاری تحصیلی دانشجویان و جلوگیری از تأثیر آسیب آن در عملکرد تحصیلی، زمینه ارتقاء تابآوری تحصیلی، کمالگرایی مثبت و کاهش عدم تحمل بلاتکلیفی، کمالگرایی منفی و اجتناب تجربهای فراهم گردد.
