مدلیابی ترس از شکست بر اساس خودانتقادگری، طرحوارههای ناسازگار اولیه و ادراک شایستگی با میانجیگری اضطراب رقابتی در دانشآموزان
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران.
2 استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران.
3 استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران.
doi
10.22111/jeps.2023.41871.4989چکیده
هدف ازآنجا این پژوهش مدلیابی ترس از شکست بر اساس خودانتقادگری، طرحوارههای ناسازگار اولیه و ادراک شایستگی با میانجیگری اضطراب رقابتی در دانشآموزان دختر متوسطه دوم بود که با روش همبستگی از نوع مدلیابی معادلات ساختاری انجام گرفت. جامعه آماری شامل دانشآموزان دختر دوم متوسطه شهر شیراز بود که تعداد آنها در بازه زمانی پژوهش، 7420 دانشآموز بود. در این پژوهش حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران، 361 مشارکت کننده تعیین شد. بهمنظور جمعآوری دادهها از پرسشنامههای ارزیابی ترس از شکست کانروی (2002)، سطوح خودانتقادی تامپسون و زاروف (2004)، طرحواره ناسازگار اولیه یانگ (1998)، ادراک شایستگی هارتر (1982) و اضطراب رقابتی ایلی نویز (1990) استفاده شد. تجزیهوتحلیل دادهها از طریق نرمافزار AMOS 18 انجام گرفت. نتایج نشان داد که خودانتقادگری علاوهبر تأثیر مستقیم با میانجی اضطراب رقابتی با ترس از شکست رابطه مثبت و غیرمستقیم دارد (23/0= B). همچنین، طرحوارههای ناسازگار اولیه علاوهبر تأثیر مستقیم با میانجی اضطراب رقابتی با ترس از شکست رابطه مثبت و غیرمستقیم دارد (21/0= B). در نهایت ادراک شایستگی علاوهبر تأثیر مستقیم با میانجی اضطراب رقابتی با ترس از شکست رابطه منفی و غیرمستقیم دارد (26/0-= B). با توجه به یافتههای این پژوهش میتوان نتیجه گرفت که اضطراب رقابتی میتواند رابطهی مثبت بین خودانتقادگری و طرحوارههای ناسازگار اولیه با ترس از شکست دانشآموزان را افزایش دهد و از طرف دیگر رابطهی منفی بین ادراک شایستگی و ترس از شکست دانشآموزان را کاهش دهد.