بررسی عملکرد گل و بنه زعفران (Crocus sativus L.) در سال اول پس از کشت در واکنش به تراکم کاشت و میزان کود دامی
نویسندگان
1 گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 گروه زیست فناوری مواد غذایی، مؤسسه پژوهشی علوم و صنایع غذایی، مشهد، ایران
4 گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22067/jag.v6i4.45981چکیده
به منظور بررسی عملکرد گل و بنه زعفران (Crocus sativus L.) در واکنش به کشت پرتراکم و کاربرد کود دامی، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 20 تیمار و سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه فردوسی مشهد در سال زراعی 90-1389 اجرا شد. تیمارهای آزمایش بر اساس ترکیبی از چهار سطح تراکم کاشت (100، 200، 300 و400 بنه در متر مربع) و پنج کاربرد سطح کود دامی (صفر (عدم کاربرد کود دامی)، 40، 60، 80 و 100 تن در هکتار) تعیین شدند. نتایج تجزیه واریانس حاکی از اثرات معنی دار تراکم کاشت بنه و کاربرد کود دامی بر تعداد گل، عملکرد گل خشک و نیز عملکرد کلاله + خامه زعفران بود. همچنین اثرات متقابل تراکم کاشت بنه × کاربرد کود دامی نیز تأثیر معنی داری بر شاخص های ذکر شده داشت. نتایج نشان داد که با افزایش تراکم کاشت تا سطح 400 بنه در متر مربع، عملکرد گل تر و گل خشک زعفران به طور معنی داری افزایش یافت. همچنین در تراکم کاشت 400 بنه در متر مربع نیز کاربرد کود دامی تا سطح 80 تن در هکتار، تأثیر معنی-داری در افزایش عملکرد گل تر و خشک زعفران داشت. با این وجود نتایج نشان داد که در سطوح بالای تراکم کاشت بنه، واکنش پذیری زعفران به کاربرد کود دامی بیش از سطوح پایین تراکم کاشت بود. از این رو، به نظر می رسد که برنامه ریزی و مدیریت صحیح کوددهی زعفران می بایست با در نظر گرفتن سطح مورد نظر تراکم کاشت صورت گیرد.