نقش میانجی گری سازگاری زناشویی در رابطه ی استرس مرتبط با ناباروری و پریشانی هیجانی در زنان نابارور مراجعه کننده به کلینیک های ناباروری
نویسندگان
1 دانشیار، گروه روانشناسی بالینی، مرکز تحقیقات سلامت جامعه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران
2 دانشجوی رشته روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران.
doi
10.22038/mjms.2022.58095.3404چکیده
مقدمهاین پژوهش با هدف نقش میانجیگری سازگاری زناشویی در رابطه استرس مرتبط با ناباروری و پریشانی هیجانی در زنان نابارور مراجعه کننده به کلینیک ناباروری شهید بهشتی اصفهان انجام گرفته است. مواد و روشها روش این پژوهش همبستگی از نوع علّی بود و به این منظور 200 زن با تشخیص ناباروری اولیه مراجعهکننده به مرکز ناباروری شهید بهشتی اصفهان در زمستان1397 به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه های مشکل باروری نیوتن، سازگاری زناشویی اسپینر، افسردگی بک و اضطراب حالت و صفت اسپیلبرگر پاسخ دادند. برای مدل سازی معادلات ساختاری از نرم افزار AMOS22 استفاده شد.یافتههانتایج نشان داد که سازگاری زناشویی میانجیکننده جزیی تأثیر استرس مرتبط با ناباروری بر پریشانی هیجانی است. به عبارت دیگر استرس مرتبط با ناباروری، پریشانی هیجانی را افزایش میدهد و این تأثیر با وجود سازگاری زناشویی کمتر در افراد نابارور بیشتر میگردد.نتیجهگیرینتایج این پژوهش نشان داد که استرس مرتبط با ناباروری بر پریشانی هیجانی هم تاثیر مستقیم و هم غیرمستقیم دارد و سازگاری زناشویی میانجیکننده جزیی تاثیر استرس مرتبط با ناباروری بر پریشانجی هیجانی بود. لذا با کاهش استرس مرتبط با ناباروری می توان سازگاری زناشویی را افزایش داد و پریشانی هیجانی(اضطراب و افسردگی) را در زنان نابارور بهبود بخشید.کلیدواژهها استرس مرتبط با ناباروری، سازگاری زناشویی، زنان نابارور
