فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تکیه‌گاه پل از جمله سازه‌های آسیب‌پذیر در هنگام وقوع سیلاب می‌باشد. مسئله اصلی آسیب‌پذیری این گونه سازه‌ها، آبشستگی موضعی پیرامون آن‌ها است که ضرورت مطالعه در مورد پیش‌بینی و کاهش آبشستگی پیرامون آن را معلوم می‌سازد. یکی از راه‌های کاهش آبشستگی پیرامون تکیه‌گاه پل، استفاده از دیوار محافظ می‌باشد. در این تحقیق، طول تکیه‌گاه ثابت و معادل 8 سانتی‌متر انتخاب گردید. آزمایش‌ها با استفاده از دیوارهای محافظ با طول‌های 4، 6، 8 و 10 سانتی‌متر (معادل 5/0، 75/0، 1 و 25/1 برابر طول تکیه‌گاه) در نسبت استغراق 25 درصد و همچنین چهار زاویه نصب 0، 15، 30 و 45 درجه در شرایط آب زلال انجام شد. نتایج نشان داد، در یک طول ثابت دیوار محافظ، کاهش زاویه دیوار محافظ می‌تواند تأثیر بسزایی در کاهش حداکثر عمق آبشستگی پیرامون تکیه‌گاه پل و پای دیوار محافظ داشته باشد. به طوری که زاویه صفر درجه نسبت به سایر زوایا بهترین عملکرد را نشان داد. همچنین، در یک زاویه نصب ثابت دیوار محافظ، افزایش گام به گام طول دیوار محافظ باعث کاهش حداکثر عمق آبشستگی پیرامون تکیه‌گاه پل و پای دیوار محافظ گردید. با توجه به نتایج این تحقیق، استفاده از دیوار محافظ به طولی معادل طول تکیه‌گاه و در زاویه نصب صفر درجه، باعث کاهش 54 درصدی در حداکثر عمق آبشستگی پیرامون تکیه‌گاه و همچنین باعث کاهش 29 درصدی در عمق آبشستگی پای دیوار محافظ نسبت به حالت شاهد گردید.