تأثیر آموزش مهارتهای ارتباطی بر روابط مربی- ورزشکار
نویسندگان
1
2
3
4 دانشگاه علامه طباطبایی
doi
10.22089/smrj.2017.4360.1838چکیده
هدف اصلی این پژوهش، مطالعة میزان اثربخشی یک دورة فشردة آموزش مهارت های ارتباطی بر رابطة مربی و ورزشکار بود. ماهیت فردی و ماهیت ورزشی (رشتة ورزشی) و ارتباط آنها با تفاوتهای موجود در رابطة مربیان و ورزشکاران بررسی شد. پژوهش از نوع نیمهتجربی بود و همة ورزشکاران تیم های بانوان باشگاه ورزشی فولاد مبارکة سپاهان اصفهان که بالغ بر 400 نفر می شدند، جامعة آماری بودند. نمونة آماری تعداد 40 نفر از سه تیم بسکتبال، کاراته و شنا بودند که ازطریق نمونهگیری خوشه ای و بهصورتتصادفی ساده انتخاب شدند. ابتدا، ازطریق پرسشنامه های روابط مربی- ورزشکار و سیاهه کیفیت روابط پیش آزمون انجام شد. سپس، دورة آموزشی فشردة مهارت های ارتباطی برگزار گردید و پس از دو هفته، پس آزمون اجرا شد. گروه اول، بسکتبالیستها بهاتفاق مربی خود، گروه دوم، شناگرها بدون مربی و گروه سوم، کاراته کاها بودند که فقط مربی آنها در دورة آموزشی شرکت کرد. اعضای گروه های اول و دوم از آموزش ها برای گرمکردن روابط استفاده کردند و مربی گروه سوم برای سردکردن روابط استفاده کرد. برحسب هدف، دادهها توسط انواع آنوا و رگرسیون چندعاملی تحلیل شد. نتایج نشان داد که در سه رشتة ورزشی، روابط مربی ـ ورزشکار متفاوت بود. در هر سه گروه، دورة آموزشی مهارتهای ارتباطی مؤثر بود و خطوط تغییرات سه گروه دارای تعامل بود؛ شناگران، پیشرفت؛ بسکتبالیست ها پیشرفت بیشتر و کاراته کاها پسرفت نشان دادند. براساس یافتهها میتوان گفت که کیفیت روابط مربی ـ ورزشکار بیشتر تابع ویژگی های فردی آنها است و ارتباط زیادی با رشتة ورزشی ندارد. آموزش مربی و ورزشکار باهم، مؤثرتر از آموزش هریک از آنها است.