تاثیر تحقق قراردادهای روانشناختی بر پیامدهای رفتاری: بررسی نقش میانجی دلبستگی کارکنان

نویسندگان

1 استاد گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

2 دانشجوی دکتری، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

3 استادیار گروه مدیریت دولتی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران.

doi
10.22111/jeps.2023.42186.5011
چکیده

قرارداد روانشناختی به‌عنوان باور کارکنان در مورد میزان پایبندی سازمان به تعهدات خود در روابط کاری تعریف شده است. سازوکاری که رابطه بین قراردادهای روانشناختی (معامله‌ای، رابطه‌ای و آرمانی) و پیامدهای رفتاری را توضیح دهد، تاکنون کمتر موردتوجه قرار گرفته است. ازاین‌رو بر اساس نظریه مبادله اجتماعی و هنجار عمل مثبت متقابل، مدل مفهومی پژوهش حاضر شکل گرفت. در این راستا، رابطه بین تحقق قراردادهای روانشناختی (معامله‌ای، رابطه‌ای و آرمانی) و پیامدهای رفتاری (رفتار شهروندی سازمانی معطوف به سازمان و رفتار کاری ضد بهره‌ور معطوف به سازمان) از طریق نقش میانجی دلبستگی کارکنان بررسی شد. شرکت‌کنندگان پژوهش را پرستاران بیمارستان‌های دولتی (تعداد=338) تشکیل دادند که از طریق نمونه‌گیری در دسترس (داوطلبانه) در پژوهش شرکت کردند. ابتدا مدل اندازه‌گیری پژوهش با استفاده از نرم‌افزار Amos تایید شد و سپس جهت تحلیل داده‌ها و بررسی نقش متغیر میانجی از ماکرو پراسس نسخه 4 در SPSS و از تحلیل مسیر در Amos که هر دو مبتنی بر روش بوت استرپینگ است، استفاده شد. نتایج پژوهش حاضر نشان داد دلبستگی کارکنان در رابطه بین تحقق انواع قرارداد روانشناختی و هر دو پیامد رفتاری بررسی‌شده نقش میانجی دارد. نتایج و پیشنهادهای برگرفته از پژوهش در پایان ارائه شده‌اند.