سنجش کمی توزیع مکانی_ زمانی پس‌لرزه‌های زمین‌لرزة 1385 درب آستانه ( سیلاخور)، باختر ایران

نویسندگان

1 بخش علوم زمین، دانشکدة علوم، دانشگاه شیراز

2 بخش علوم زمین، دانشکدة علوم، دانشگاه شیراز

doi
10.22071/gsj.2008.58188
چکیده

زمین‌لرزة 11 فروردین 1385(31 مارس 2006م) با بزرگای گشتاوری 1/6، روستاهای منطقة درب آستانه (سیلاخور) در استان لرستان را ویران کرد. ناحیة رومرکزی این رویداد در قلمرو زون گسل اصلی معاصر(Main Recent Fault,MRF)  و سازوکار راستالغز راستگرد آن نیز مشابه دیگر زمین‌لرزه‌های این سامانة گسلی است. این زمین‌لرزه با پسلرزه‌های نسبتاً  فراوانی همراه بوده که در این تحقیق، توالی پسلرزه‌های آن با استفاده از معیارهای کمی ضریب تغییرات (coefficient of variations,Cv)، توان تابع چگالی طیفی(power spectral density) و ابعاد فراکتالی تعمیم یافته (generalized fractal dimensions) مورد مطالعه قرار گرفته است. شاخصهای کمی محاسبه شده حاکی از وجود ساختار فراکتالی (fractal structure) در توزیع زمانی و مکانی پسلرزه‌های این زمین‌لرزه است. مشاهدة رفتار فراکتالی علاوه بر تأیید وجود خوشه‌بندی در توزیع پسلرزه‌ها، دلیلی بر ناهمگنی وضعیت زمین‌شناسی و ژئودینامیکی منطقة کانونی زمین‌لرزه نیز هست. نتایج به دست آمده نشان می‌دهد با گذشت زمان ابعاد چندفراکتالی توالی زمانی پسلرزه‌ها کاهش و ابعاد چندفراکتالی مراکز سطحی آنها افزایش یافته است. به نظر می‌رسد این تغییرات ناشی از تغییر رژیم تنش زمین‌ساختی و تأثیر گسلهای فرعی و همراه (secondary and sympathetic faults) باشد. نتایج به دست آمده همچنین دلالت بر کاربرد مؤثرتر روش چندفراکتالی نسبت به روشهای فراکتالی ساده برای مطالعه رفتار خوشه‌بندی فرایند پسلرزه‌ای دارد.