تحلیل و بررسی سبکهای مدیریت تضاد آب در بین ذی نفعان حوضه سد گاوشان در استان کرمانشاه
نویسندگان
1 گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
3 گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22125/iwe.2024.410101.1740چکیده
منظور از تضاد آب، وجود اختلاف بر سر دسترسی به آب، استفاده از آب و حق توزیع آن است. تحقیقات بسیاری در حوزه مدیریت تضاد پروژههای روستایی انجام شده است اما کمتر پژوهشی را میتوان یافت که به بررسی مدیریت تضاد از دیدگاه کلیه ذینفعان پرداخته باشد. تحقیق حاضر با هدف بررسی موضوع تضاد آب بر مبنای سبک شناسی مدیریت تضاد در بین ذی نفعان حوضه سد گاوشان در استان کرمانشاه انجام گرفت. این تحقیق با استفاده از پارادایم کیفی انجام شد. برای این منظور 10 نفر از کارشناسان کلیدی (جهاد کشاورزی استان و شهرستان کرمانشاه، اداره منابع طبیعی و اداره محیط زیست و آب منطقهای استان کرمانشاه) و 28 نفر از مردم محلی روستاهای تحت پوشش پروژه مورد مطالعه قرار گرفتند. گردآوری دادهها از طریق مصاحبه های نیمه ساختار یافته انفرادی با متوسط زمانی 25 تا 40 دقیقه انجام شد. مصاحبهها با روش تکنیک تحلیل محتوای جهت دار بر اساس نظریه سبکهای مدیریتی کوک (Koc, 2010) تجزیه و تحلیل شدند. نتایج مصاحبهها نشان داد که رایجترین سبک مدیریت تضاد در منطقه تحت پوشش سد گاوشان، سبک رقابت (با فراوانی 80) است، پس از آن سبکهای اجتناب (با فراوانی 59)، مصالحه (با فراوانی 43)، سازش (با فراوانی 51) و مشارکت (با فراوانی 28) کمترین فراوانی را کسب کردند. از این رو به برنامه ریزان و مسئولان توصیه می شود جهت افزایش کارایی و اثربخشی برنامهها در اجرای مداخلات توسعهای در سطح راهبردی به مدیریت تضاد، به ویژه راهکارهای مدیریتی از دیدگاه ذینفعان توجه نمایند.