فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

کمبود آب شیرین درکشور و وجود حجم بالای آب های شور سطحی و زیرزمینی، انجام پژوهش در ارتباط با راهکارهای طبیعی و بدون آلودگی زیست محیطی، در کاهش شوری منابع آب امری ضروری است. بنابراین در این تحقیق کاهش شوری یک نمونه آب لب شور از آب زیرزمینی دشت زاهدان با استفاده از گیاهان هالوفیت مورد ارزیابی قرار گرفته است. در این راستا از مدل فیزیکی آبیاری هیدروپونیک جهت تصفیه آب توسط گیاهان شورزی (آلوئه‌ورا و پامپاس) استفاده شده است. نتایج نشان داد که گیاه‌پالایی توسط گیاهان آلوئه‌ورا و پامپاس سبب کاهش شوری و برخی از عناصر موجود در آب شده‌است. مقایسه میزان کاهش غلظت متوسط عناصر توسط یک بوته از هر دو گیاه آلوئه‌ورا و پاپمپاس، نشان‌ داد که در حجم حدود 15 لیتر آب لب شور (با هدایت الکتریکی 5000 میکروموهس بر سانتی متر) عناصر گوگرد، سدیم و پتاسیم به ترتیب به میزان 26، 14 و 5/8 میلی گرم در لیتر، بیشترین "مقدار حذف شدگی" از بین عناصر را داشته اند. در حالی‌که بیشترین "پتانسیل حذف شدگی" عناصر توسط گیاه آلوئه‌ورا و پامپاس مربوط به عنصر سزیم به ترتیب به میزان 54 و 85 درصد می باشد.