طراحی سیستم جمع آوری رواناب شهری با استفاده از مدل SWMM (مطالعه موردی: شهرک ولی عصر(عج) شهر باغین، کرمان)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران- آب و سازه های هیدرولیکی، بخش مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
2 استاد، بخش مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
3 استادیار، بخش مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
doi
10.22125/iwe.2024.420970.1758چکیده
در دهههای اخیر سیلابهای شهری به دلیل اینکه میتوانند در صورت عدم کنترل و مدیریت خسارتهای جانی و مالی جبرانناپذیری را به بار بیاورند، اهمیت ویژهای پیدا کرده اند. به همین دلیل طراحی سیستم جمعآوری رواناب کارآمد که هم بتواند رواناب حاصل از وقوع شدید بارش را جمعآوری کند و هم بهصورت بهینه از نزولات جوی خصوصاً در مناطق خشک و نیمهخشک بهره ببرد، اهمیت بالایی پیدا میکند. در این پژوهش ابتدا به آنالیز دادههای بارش 24 ساعته ایستگاه سینوپتیک کرمان با طول آماری 30 سال و دادههای مکانی شهرک ولیعصر (عج) واقع در شهر باغین استان کرمان پرداخته می شود. سپس سیستم جمعآوری رواناب شهری برای منطقه مورد مطالعه برای سیلاب با دوره بازگشت 10 ساله بر طبق نشریه شماره 3-118 در محیط نرم افزار SWMM طراحی می گردید. بررسی برای ارزیابی کارایی سیستم حاکی از آن بود که سیستم طراحیشده برای عبور سیلاب با دوره بازگشت 25 ساله و 100 ساله با توجه به نشریه مذکور با انجام تغییراتی در مولفه های سیستم کارآمد میباشد. به طوری که جریان همواره زیربحرانی و سرعت جریان از 3 متر برثانیه طبق نشریه مذکور تجاوز ننموده است. به منظور کاهش رواناب تولید شده و رسیدن به سیستم بهینه تر، از بام سبز به عنوان روش توسعه کم اثر استفاده شد. نتایج حاکی از آن بود استفاده از این روش میزان جریان خروجی سیستم را تا 30 درصد کاهش می دهد.