بررسی اثرات پساب آب شیرین کن بر روی فاکتورهای فیزیکی و شیمیایی آب دریا و ‏اجتماعات ماکروبنتیک (آب شیرین کن نورویژه، بندر شیرینو)‏

نویسندگان

1 گروه محیط زیست، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.

2 ‏گروه محیط زیست، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران

3 گروه زیست شناسی دریا، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه علوم و فنون دریایی، خرمشهر، ایران

doi
10.22125/iwe.2024.426950.1770
چکیده

در این مطالعه اثرات آلایندگی شوری و دمای پساب آبشیرین کن نورویژه‎ ‎بر روی فاکتورهای فیزیکوشیمیایی آب دریا و اجتماعات ماکروبنتیک مورد بررسی قرار گرفت. در مجموع 24 جنس ماکروبنتوز شناسایی شد. بیشترین و کمترین فراوانی ماکروبنتوز، در فصل گرم و فصل ‏سرد به ترتیب‎ ‎در ایستگاه 8 به میزان 1954 (فرد در متر مربع) و ایستگاه 3، 4 و 5 به میزان 8/92 (فرد در متر مربع) بود. در ‏بین فاکتورهای فیزیکی و شیمیایی، بیشترین تغییرات مربوط به شوری و دما بود و بین ایستگاه‌های 1 و 8 اندازه‌گیری شد ‏‏(05/0>‏P‏). در فصل سرد میزان شوری و دما در ایستگاه 1 (دهانه خروجی پساب آب شیرین) به ترتیب ‏ppt‏ 32/0±67/38 و ‏‏58/0±23 درجه سانتی‌گراد و در ایستگاه 8 (نقطه شاهد)، ‏ppt‏ 78/0±67/35 و 21/0±33/19 درجه سانتی‌گراد و در فصل گرم ‏میزان شوری و دما در ایستگاه 1 به ترتیب ‏ppt‏ 60/0±33/36 و 17/0±67/31 درجه سانتی‌گراد و در ایستگاه 8 ‏‎ ‎ppt‏23/0±67/40و 10/0±67/35 درجه سانتی‌گراد اندازه‌گیری شد. در این مطالعه غالبیت در تابستان با آمفی پودا و در زمستان ‏با ایزوپودا بود. همبستگی پیرسون رابطه منفی و معنی‌داری بین تراکم ماکروبنتوزها با شوری و دما نشان داد. شاخص تنوع در ‏ایستگاه 1 کمترین میزان را نسبت به ایستگاه شاخص داشت. یافته‌های این مطالعه نشان دهنده تاثیر تخلیه پساب آب شیرین ‏کن بر روی ویژگی‌های فیزیکی و شیمیایی آب و نیز جمعیت ماکروبنتوزها است. از بین پارامترهای مورد بررسی، شوری و دما ‏موثرترین پارامترهای تاثیر گذار بودند که با فاصله از محل تخلیه پساب، این تاثیرات کاهش یافت.‏