بهینه‏ سازی عملکرد نیروگاه‏ های برق‏ آبی حوضه کارون به وسیله الگوریتم کاوش باکتری و الگوریتم ژنتیک

نویسندگان

1 گروه علوم و مهندسی آب دانشگاه باهنر کرمان

2 استادیار بخش مهندسی آب، دانشکده کشاورزی دانشگاه باهنر کرمان

3 کارشناسی ارشد مهندسی آب دانشگاه باهنر کرمان

4 دانشیار بخش مهندسی آب، دانشگاه باهنر کرمان

doi
10.22125/iwe.2024.416092.1748
چکیده

نیروگاه‏های برق‏آبی یکی از منابع تولید انرژی‏های تجدیدپذیر هستند که نسبت به سایر منابع احیا شدنی، بهره‏وری بهتری دارند. یکی از شیوه‌های مناسب به منظور برنامه‌ریزی جهت به حداکثر رساندن بهره‌وری در این نیروگاه‌ها، به کارگیری روش‌های نوین بهینه‌سازی، مانند روش‌های فراکاوشی است. هدف از انجام این مطالعه محاسبه تولید حداکثر انرژی برق ممکن از مجموعه مخازن موجود برروی رودخانه‏های حوضه کارون می‏باشد، به نحوی که خللی در تأمین حقابه‏ها ایجاد نشود. به این منظور از روش‏ الگوریتم کاوش باکتری (BFO ) و‏ الگوریتم ژنتیک (GA) در بهینه‏یابی تولید برق استفاده شده است. نتایج نشان داد که می‏توان حداکثر تولید انرژی برق‏آبی را با 75% اطمینان‏پذیری در تأمین آب پایین‏دست، در دسترس داشت. با توجه به نتایج الگوریتم ژنتیک و کاوش باکتری، به ترتیب توانایی تولید انرژی برق‏آبی سالیانه 18347 و18431 گیگاوات-ساعت در سامانه مورد مطالعه وجود دارد، که سهم بیشتر آن مربوط به سد گدارلندر از شاخه کارون است و سهم شاخه دز، مطابق نتایج الگوریتم ژنتیک 2632.4 و با توجه به نتایج الگوریتم کاوش باکتری 2645.2 گیگاوات- ساعت است. با مقایسه عملکرد دو الگوریتم ژنتیک و کاوش باکتری، با پیچیده‌تر شدن تابع هدف، الگوریتم جستجوی باکتری توانایی بالاتری را در انجام محاسبات دقیق‌تر بروز می‌دهد.