بهینه سازی عملکرد نیروگاه های برق آبی حوضه کارون به وسیله الگوریتم کاوش باکتری و الگوریتم ژنتیک
نویسندگان
1 گروه علوم و مهندسی آب دانشگاه باهنر کرمان
2 استادیار بخش مهندسی آب، دانشکده کشاورزی دانشگاه باهنر کرمان
3 کارشناسی ارشد مهندسی آب دانشگاه باهنر کرمان
4 دانشیار بخش مهندسی آب، دانشگاه باهنر کرمان
doi
10.22125/iwe.2024.416092.1748چکیده
نیروگاههای برقآبی یکی از منابع تولید انرژیهای تجدیدپذیر هستند که نسبت به سایر منابع احیا شدنی، بهرهوری بهتری دارند. یکی از شیوههای مناسب به منظور برنامهریزی جهت به حداکثر رساندن بهرهوری در این نیروگاهها، به کارگیری روشهای نوین بهینهسازی، مانند روشهای فراکاوشی است. هدف از انجام این مطالعه محاسبه تولید حداکثر انرژی برق ممکن از مجموعه مخازن موجود برروی رودخانههای حوضه کارون میباشد، به نحوی که خللی در تأمین حقابهها ایجاد نشود. به این منظور از روش الگوریتم کاوش باکتری (BFO ) و الگوریتم ژنتیک (GA) در بهینهیابی تولید برق استفاده شده است. نتایج نشان داد که میتوان حداکثر تولید انرژی برقآبی را با 75% اطمینانپذیری در تأمین آب پاییندست، در دسترس داشت. با توجه به نتایج الگوریتم ژنتیک و کاوش باکتری، به ترتیب توانایی تولید انرژی برقآبی سالیانه 18347 و18431 گیگاوات-ساعت در سامانه مورد مطالعه وجود دارد، که سهم بیشتر آن مربوط به سد گدارلندر از شاخه کارون است و سهم شاخه دز، مطابق نتایج الگوریتم ژنتیک 2632.4 و با توجه به نتایج الگوریتم کاوش باکتری 2645.2 گیگاوات- ساعت است. با مقایسه عملکرد دو الگوریتم ژنتیک و کاوش باکتری، با پیچیدهتر شدن تابع هدف، الگوریتم جستجوی باکتری توانایی بالاتری را در انجام محاسبات دقیقتر بروز میدهد.