رابطه سبکهای مقابله با استرس و اسنادهای علّی با پیشرفت تحصیلی در دانشجویان
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
2 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربتی و روانشناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران،
doi
10.22111/jeps.2022.6994چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سبکهای مقابله با استرس و اسنادهای علّی با پیشرفت تحصیلی دانشجویان دانشکده علوم پزشکی ایرانشهر انجام گرفت. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر در سال تحصیلی 99-1398 به تعداد 1008 نفر تشکیل میدادند که از این تعداد بر اساس فرمول کوکران (119 دختر و 113 پسر) به روش نمونهگیری گلوله برفی انتخاب شدند و به پرسشنامه سبکهای مقابله با موقعیتهای استرسزای اندلر و پارکر (1990) و پرسشنامه سبک اسنادی پترسون و همکاران (1982) پاسخ دادند. دادهها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. نتایج تجزیهوتحلیل دادهها نشان داد که رابطه مثبت و معنیداری بین سبک مسئله مدار و سبک اسناد مثبت با پیشرفت تحصیلی وجود داشت و رابطه منفی و معنیداری بین سبک هیجان مدار، اجتنابی و اسناد منفی با پیشرفت تحصیلی وجود داشت (05/0P<). علاوه بر این، نتایج نشان داد که اسناد مثبت و اسناد منفی نقش پیشبینی کنندهای در پیشرفت تحصیلی دانشجویان داشتند؛ و با تغییر سبکهای اسناد پیشرفت تحصیلی دانشجویان تغییر میکند همچنین سبکهای مقابله با استرس نقش پیشبینی کنندهای در پیشرفت تحصیلی دانشجویان نداشت؛ بنابراین نتایج این پژوهش حاکی از اهمیت اسنادهای علی در پیشبینی و افزایش پیشرفت تحصیلی بود و لزوم توجه مسئولین مربوطه دانشگاهها در آموزش اسنادهای علی درونی، پایدار و کلی در موقعیتهای مثبت به دانشجویان را نشان میدهد که به کمک اسنادهای علی درونی، پایدار و کلی، مدرسان از استراتژیهای متعدد آموزشی برای ارائه مطلب بهرهمند میشوند و یادگیری فعال در دانشجویان رخ میدهد که منجر به پیشرفت تحصیلی در دانشجویان میشود.