تدوین رهیافت نوین حکمرانی آب در توسعه نظام های بهره برداری آب در چابهار
نویسندگان
1 دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه سیستان و بلوچستان
2 دانشیار گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه سیستان و بلوچستان
doi
10.22125/iwe.2023.382445.1702چکیده
آب یک کالای غیر قابل جایگزین است و هر جا منابع آب، اندک باشد قابل دسترس شدن به ذخایر محدود آن امری حیاتی محسوب میشود. در سالهای اخیر، خشکسالی های مکرر سبب موجب بحران و تنش آبی شده و مفهوم حمکرانی آب توسعه پیدا کرده است. از این رو هدف این پژوهش ارزیابی اصول حکمرانی آب در سد پیشین چابهار در توسعه نظامهای بهربرداری آب با رویکردهای مختلف مدیریتی است. ارائه تلفیقی مدل های تصمیم گیری ﭼندمعیاره فازی با رویکرد حکمرانی آب در منطقه کاربردی شده است. در این راستا از شاخصهای اصول حکمرانی آب با استفاده از نظرات 50 کارشناس آب، اساتید دانشگاه و بهره برداران منطقه به روش SAW فازی استخراج و با استفاده از مدلهای بهربردار وزن هر یک از شاخص ها محاسبه گردید که ایجاد ماتریسهای تصمیمگیری یا چند معیاره و کاربرد SAW مورد استفاده قرار گرفت. که براساس نتایج حاصل از مطالعه 6 شاخص به عنوان شاخصهای معرف اصول حکمرانی آب استخراج شدند که براساس نتایج نهایی بهربرداران سنتی به عنوان قویترین نظام و شرکتهای بهره برداری از شبکه ابیاری و زهکشی به عنوان ضعیفترین نظام ها بوده است.