بررسی عملکرد و اجزای عملکرد گیاه ذرت دانه‌ای (Zea mays) تحت تاثیر سطوح مختلف آبیاری بخشی ریشه و بیوچار

نویسندگان

1 گروه آبیاری و زهکشی، دانشکده فنی و مهندسی ، دانشگاه پیام نور تهران، ایران

doi
10.22125/iwe.2024.437154.1789
چکیده

گیاه ذرت یکی از پرمحصول‌ترین غلات بعد از گندم و برنج، به حساب می‌آید. در میان نهاده‌های کشاورزی، آب و خاک به-عنوان مهم‌ترین عوامل تولید، حایز اهمیت اقتصادی ویژه‌ای هستند. در این راستا، مدیریت مصرف آب و بهبود وضعیت خاک از اولویت‌های کشاورزی می‌باشد. کم آبیاری یکی از راه‌های صرفه‌جویی و مدیریت مصرف آب می‌باشد. یکی از روش‌های کم‌آبیاری، آبیاری به روش آبیاری بخشی ریشه می باشد. و برای بهبود وضعیت خاک می‌توان از کودهای آلی از جمله بیوچار استفاده نمود. این تحقیق به‌منظور بررسی تاثیر تیمارهای مختلف کم‌آبیاری بخشی ریشه در دو سطح 65 و 55 درصد و مقایسه با آبیاری کامل و سطوح مختلف مصرف بیوچار (صفر، 6 و 12 تن در هکتار) بر عملکرد و اجزای عملکرد گیاه ذرت در دو فصل زراعی در مزرعه پژوهشی بنیاد شهید تهران انجام شد. مقادیر اجزای عملکرد، عملکرد دانه، شاخص برداشت، شاخص سطح برگ و زیست‌توده گیاه ذرت در زمان برداشت اندازه‌گیری شدند. نتایج نشان داد که تیمار 65 درصد نیاز آبی از نظر عملکرد دانه با تیمار آبیاری کامل تفاوت معنی‌داری نداشت. افزایش مصرف بیوچار منجر به افزایش میزان عملکرد دانه ذرت شده، به‌طوری‌که تیمار مصرف 12 تن در هکتار بیوچار دارای بیشترین عملکرد دانه بوده و تیمار عدم مصرف بیوچار دارای کمترین مقدار عملکرد دانه بوده است. مقدار وزن هزاردانه در تیمار مصرف 12 تن در هکتار بیوچار نسبت به تیمارهای بدون مصرف بیوچار و مصرف 6 تن در هکتار بیوچار به‌ترتیب 40 درصد و 10 درصد بیشتر بود.