اثرات زیست‌محیطی تولید بادام‌زمینی در آستانه‌اشرفیه استان گیلان

نویسندگان

1 گروه ماشین های کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 گروه ماشین های کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

3 گروه مهندسی مکانیک ماشین های کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

4 گروه ماشین های کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

5 گروه ماشین های کشاورزی، دانشگاه گیلان، ایران

doi
10.22067/jag.v6i2.26245
چکیده

همواره بخشی از انتشارات گازهای گلخانه‌ای و دیگر آلاینده‌های زیست‌محیطی، مربوط به فعالیت‌های کشاورزی است. از این رو بررسی اثرات زیست‌محیطی فعالیت‌های کشاورزی و ارائه راهبردهای مناسب جهت کاهش این اثرات سو از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. در این مطالعه به منظور تعیین اثرات زیست‌محیطی تولید بادام‌زمینی در استان گیلان از روش ارزیابی چرخه حیات استفاده شد. این اثرات در قالب شش گروه تأثیر گرمایش جهانی، اسیدیته، هوپرورش خشکی، تخلیه منابع فسیلی، تخلیه منابع فسفات و تخلیه منابع پتاسیم بررسی شد. در این تحقیق کود نیتروژن، فسفر و پتاسیم، و گازوئیل برای تولید بادام‌زمینی و خشک کردن آن به عنوان نهاده های اصلی ورودی به سامانه تولید که موجب اثرات سوء زیست محیطی می شوند، شناخته شد. با تجزیه و تحلیل داده‌ها، شاخص نهایی برای تولید یک تن بادام‌زمینی در منطقه برای گروه‌های تأثیر گرمایش جهانی، اسیدیته، هوپرورش خشکی، تخلیه منابع فسیلی، تخلیه منابع فسفات و تخلیه منابع پتاسیم به ترتیب برابر 036/0، 194/0، 316/0، 64/3، 266/0 و 0243/0 محاسبه شد. بدین معنی که شاخص تخلیه منابع فسیلی در تولید یک تن بادام‌زمینی در استان گیلان دارای پتانسیل بیشتری برای آسیب به محیط‌زیست است. در این تحقیق، شاخص زیست‌محیطی در تولید یک تن بادام‌زمینی برابر 55/0 و شاخص تخلیه منابع 93/3 محاسبه شد. همچنین شاخص‌های نهایی گرمایش جهانی، اسیدیته، هوپرورش خشکی، تخلیه منابع فسیلی، تخلیه منابع فسفات و تخلیه منابع پتاسیم به ترتیب 0015/0، 0082/0، 0133/0 ، 153/0 ، 0112/0 و 0010/0 برای تولید 1000 مگاژول انرژی به دست آمد.// // // // // // // //